Dear Soldiers ทหารสาวที่รัก
แม่เลี้ยง
จูน(ตอนเด็ก)
ฮื่อ.....อึก...ฮื่อคุณแม่
จูนปลูกร่างแม่ที่นอนไร้วิญญาณ
กริช(พ่อนางเอก)
จูนไม่มีประโยชน์หรอก(แตะไหล่จูน)
คนใช้
คุณหนูกินข้าวได้แล้วค่ะ
กริช(พ่อนางเอก)
อย่าปล่อยให้คนอื่นเขารอนานสิ(ไม่พอใจ)
จูน(นางเอก)
(ทำเป็นไม่ได้ยิน)
จูน(นางเอก)
แล้ว2คนนี้คือใคร แม่บ้านคนใหม่หรอ
รัตน์(เมียใหม่กริช)
สวัสดีจ้ะจูน
จูน(นางเอก)
ใครให้เรียกชื่อฉัน
กริช(พ่อนางเอก)
แกพูดดีๆนะจูน
ออม(ลูกติดรัตน์)
ไม่เป็นไหร่ค่ะคุณพ่อ
ออม(ลูกติดรัตน์)
พี่เขาอาจจะยังไม่ชิน
กริช(พ่อนางเอก)
นี้คือรัตน์แม่ของลูกและน้องของลูก
จูน(นางเอก)
ฉันไม่ต้องการแม่ ฉันมีแม่คนเดียวก็พอ
กริช(พ่อนางเอก)
จูนแกพูแบบนี้ได้ยังไง แม่เเกตายไปตั้ง15ปีแล้วนะ(ตะคอก)
แล้วจูนก็ขับรถออกจากบ้านไป
จูน(นางเอก)
เจอกันที่ร้านแกนะแล้วก็เอาเหมือนเดิม
จูน(นางเอก)
เรื่องเดิมนั่นแหละ
เบลล์(เพื่อนจูน)
ฉันไม่อยากฟังเลยว่าเรื่องเดิม
Comments