ผียุโรป
กาลครั้งหนึ่งผียุโรปไปออกอาละวาดที่รางรถไฟ ทำให้รถไฟพลิกคว่ำออกจากราง หลังจากนั้น ผียุโรปได้ออกอาละวาด ฆ่าคนตาย ทำให้ชาวบ้านหวาดกลัว ไปตามๆกัน ชาวบ้านบางคนไม่กล้าออกจากบ้าน เพราะกลัวผียุโรป
1
2
หลุด..
เสียงนาฬิกาเรือนเก่าดัง ติ๊ก—ติ๊ก—ติ๊ก ทั้งที่มันไม่มีถ่าน ผมรู้ได้ยังไง? เพราะผมเป็นคนถอดมันออกเอง…เมื่อสิบปีก่อน คืนฝนตก ฟ้าร้องเหมือนโลกกำลังทะเลาะกับตัวเอง ผมนั่งอยู่ในห้อง สงสัยชีวิตตามประสาเด็กท
0
1
ความรักที่ไม่พูดออกไป
เขานั่งอยู่แถวหลัง เธอนั่งแถวหน้า ระยะห่างไม่กี่เมตร แต่เหมือนคนละฤดูกาล เขารู้ว่าเธอชอบฟังเพลงอะไร รู้ว่าเธอเงียบเมื่อเหนื่อย รู้ว่าเธอยิ้มไม่เหมือนเดิมเวลาฝนตก ทั้งที่เธอไม่เคยรู้ว่าเขาจำได้ ความรัก
0
1
ผีแม่นาค
กาลครั้งหนึ่งผีแม่นาคออกอาละวาด ทำให้ทุกคนหวาดกลัว ซึ่งพี่มากเพิ่งกลับมาจากลบ จึงทำให้ตนเองไม่รู้ว่าลูกกับเมียตนเองตายแล้ว พอเขากลับมาชาวบ้านพูดว่าเมียเขาตายแล้วเขาเขาโกรธมากๆ ทั้งๆที่เมียเขาตายแล้วจร
0
1
ร้านซ่อมนาฬิกาที่ไม่รับซ่อมเวลา
ในตรอกแคบหลังสถานีรถไฟ มีร้านหนึ่งเปิดไฟสีอำพันทุกเย็น ป้ายหน้าร้านเขียนว่า ซ่อมนาฬิกา แต่คนแถวนั้นรู้กันดี—ร้านนี้ไม่เคยซ่อมเวลาให้ใครเลย เด็กชายคนหนึ่งเดินเข้ามาพร้อมนาฬิกาข้อมือเรือนเก่า เขาบอกว่าเ
0
1
เพลง: ยังเดินไหว
คีย์แนะนำ: G (ร้องง่ายมาก ผู้ชาย/ผู้หญิงได้) จังหวะ: ช้า-กลาง (70–75 BPM) Intro (ฮัม) อืม… อืม… Verse 1 G บางวันฟ้ามันก็หนัก Em บางทีใจก็อ่อนแรง C เดินมาไกลแต่ยังไม่ถึง D ก็ไม่รู้ต้องโทษใคร G มีคำถามเ
0
1
เพลง:พูดกับดวงดาว
[Intro] (Am) Yeah… กลางคืนนี้ยังยาว (F) ไฟถนนมันเล่าเรื่องเก่า (G) เสียงใจมันดังกว่าเสียงเรา (Em) เลยต้องพูดกับเงาแทนคน [Verse 1] (Am) โตมากับคำว่า “เดี๋ยวก็ผ่าน” แต่ไม่เคยง่าย (F) ยิ้มให้คนทั้งเมือง
0
1
เพลง:ภวังค์ใจ
Key: C Intro | C | G | Am | F | Verse 1 [C] กลางคืนมันยาวกว่าใครเข้าใจ [G] เสียงโลกเงียบไป เหลือใจคุยกับเงา [Am] คำถามเดิมๆ ยังวนอยู่กับเรา [F] ยิ่งหนีเท่าไร ก็ยิ่งเจอที่เดิม Pre-Chorus [Dm] หลับตาไม่
0
1
Forty Millenniums of Cultivation ฉบับมัดรวมทุกตอน
(สี่หมื่นปีแห่งการบ่มเพาะ — เรื่องสั้นฉบับรวมจักรวาล) ในจักรวาลที่มนุษย์เอาชีวิตไปต่อรองกับดวงดาว มีเด็กหนุ่มคนหนึ่งชื่อ หลี่เหยา เขาไม่ได้เกิดมาสูงส่ง ไม่มีสายเลือดจักรพรรดิ ไม่มีพรสวรรค์สวรรค์เลือก
0
1
พญามัจฉากลืนใต้หล้า ภาคเถ้าแก่หวนกลับ ฉบับมัดรวมเรื่องสั้น
ในยุทธภพที่พลังคือกฎหมาย ชื่อของ ฟ่านหลิงเซียว เคยดังก้องเหนือสำนักทั้งหลาย เขาคืออัจฉริยะผู้ควบคุมอสูร ชายหนุ่มที่สามารถฝึก “พญามัจฉา” อสูรกลืนฟ้าทะเล ให้เชื่องได้ด้วยมือเปล่า สำนักหอหลิงเซียวรุ่งเรื
0
1
แด่เธอผู้เป็นนิรันดร์ — เรื่องสั้นฉบับมัดรวมทุกตอน
ซีซั่น1 มันเริ่มจาก บางสิ่ง ไม่ใช่คน ไม่ใช่เทพ เป็นเพียง “ตัวตน” ที่ถูกส่งลงมายังโลก เพื่อ เรียนรู้ ตอนแรกมันเป็นแค่ ก้อนกลม นิ่ง เงียบ ว่างเปล่า จนวันหนึ่ง…มันกลายเป็น หมาป่า หมาป่าตัวนั้นเดินทางไปพบ
0
1
เสียงนกหวีดตอนเย็น
ตอนเย็นของสนามเก่ามักเงียบ เงียบพอจะได้ยินความฝันกระทบหัวใจตัวเอง เด็กคนหนึ่งยืนเฝ้าเสา ถุงมือเก่า ๆ ที่เย็บซ่อมหลายรอย เขาไม่ใช่คนยิงประตู แต่เป็นคนที่ ไม่ยอมให้ความหวังหลุดมือ ลูกบอลพุ่งมา เร็ว เหมื
0
1
เพลง:คนธรรมดาใจบ่ธรรมดา
Key: Dm Tempo: ~82 BPM สไตล์: แร็ป Flow: พูดนำ ร้องตาม สำเนียงลาว 🎤 Intro (พูด) เออ… ชีวิตคนจน มันบ่มีดนตรีเปิดทาง มีแค่เสียงใจ กับทางดินยาวๆ 🎤 Verse 1 Dm ข่อยเกิดมากะดิน กะฟ้า Bb บ่มีหยังหรูหรา นอกจา
0
1
ลมโขงไม่เคยย้อน
Key: Am (A minor) Tempo: ~90 BPM สไตล์: แร็ป 🎧 Intro (พูดกึ่งแร็ป) Yeah… ลมพัดมาจากฝั่งฟ้า ใจบ่เคยถอย แม้ทางมันยากกว่าเดิม 🎤 Verse 1 Am เกิดมากับฟ้า บ่ได้เกิดกับโชค F ฝุ่นติดที่ใจ แต่ไฟบ่เคยมอด G คนเว
0
1
ห้องหมายเลขเจ็ด
ห้องหมายเลขเจ็ดเล็กกว่าที่โฆษณาไว้ แต่ก็ใหญ่พอสำหรับความเงียบสองแบบ— ความเงียบของ “คนแปลกหน้า” และความเงียบของ “คนที่เริ่มสำคัญ” อิงฟ้าเป็นคนตื่นเช้า เธอชงกาแฟทุกวัน กลิ่นขมอ่อนๆ ลอยทั่วห้อง ขณะที่ลิน
0
1
วันนั้นที่กระดิ่งคิดเองเป็น
เช้าวันจันทร์ กระดิ่งโรงเรียนดังขึ้น แต่แทนที่จะเป็น กริ๊งงง มันดันดังว่า “ตื่นได้แล้วพวกมนุษย์ ข้าขี้เกียจรอ!” นักเรียนทั้งโรงเรียนหยุดเดินพร้อมกัน ครูฝ่ายปกครองทำแฟ้มหล่น ผอ.หันไปมองกระดิ่งด้วยสายตา
0
1
หลุด
คิมเป็นโอเมก้าที่มักทำของหล่น สมุด ปากกา กุญแจหัวใจ—อันหลังนี่ไม่แน่ใจ ส่วน เรย์ เป็นอัลฟ่าที่ชอบเก็บ เก็บของ เก็บความรู้สึก และเก็บเรื่องเล็กๆ ของคนอื่นไว้ในใจ ทั้งคู่เจอกันเพราะหนังสือเล่มเดียว มันห
0
1
ไม้กวาดที่คิดว่าตัวเองเป็นฮีโร่
โรงเรียนเลิกเรียน สนามเงียบ เหลือแค่ไม้กวาดเก่าๆ พิงกำแพงอยู่ตัวเดียว “วันนี้ไม่มีใครต้องการฉันเลย…” ไม้กวาดถอนหายใจ (ทั้งที่ไม่มีปอด) ทันใดนั้น! ถุงขยะล้ม เศษกระดาษปลิวว่อนเหมือนพายุจิ๋ว สนามกำลังจะเ
0
1
พันธะสัญญาแห่งเมฆา
วันแรกที่ผมเก็บมันมา มันเป็นแค่ลูกแมวสีขาว ตัวเล็กเท่าฝ่ามือ ขี้เซา กินเก่ง และชอบนอนบนหนังสือผมทุกคืน ผมตั้งชื่อมันว่า “เมฆ” เพราะมันเบาเหมือนไม่มีตัวตน แต่คืนหนึ่ง— ท้องฟ้าฉีกออกเป็นสายฟ้า เมฆลืมตาข
0
1
กลิ่นฝนของโอเมก้า
ในโรงเรียนแห่งนี้ ทุกคนรู้ว่า “อัลฟ่า” ต้องแข็งแกร่ง และ “โอเมก้า” ต้องถูกปกป้อง แต่ “ลิน” ไม่เชื่อแบบนั้น ลินเป็นโอเมก้า เงียบ เรียนเก่ง และไม่เคยร้องขอให้ใครดูแล เขาแค่ใช้ชีวิต เหมือนฝนที่ตกเงียบๆ ไ
0
1
