เงาของรุ่นพี่
ทุกคนรู้จัก “พี่เรย์” ในฐานะหัวหน้าชมรมดนตรี เด็กเรียนดี สุภาพ และยิ้มเหมือนคนไม่เคยมีเรื่องค้างคาในใจ แต่ “นัท” รุ่นน้องปีหนึ่ง รู้จักพี่เรย์มากกว่านั้น นัทรู้ว่าพี่เรย์ชอบนั่งบนดาดฟ้าตึกเรียนตอนเย็น
0
1
เธอคือแสงเดียวในคืนอมตะของฉัน
ในคืนที่พระจันทร์เต็มดวงที่สุดของฤดูฝน “ลิน” เด็กสาวธรรมดาๆ บังเอิญหลงเข้าไปในห้องสมุดร้างหลังโรงเรียน ที่ซึ่งเวลาเหมือนหยุดเดิน… และความลับกำลังตื่นขึ้น ท่ามกลางฝุ่นหนังสือเก่า เธอได้พบกับ “เรเวน” เด
0
1
กระสุนที่ไม่เคยพลาดเป้า
ทุกคนเรียกเขาว่า “ไนท์” มือปืนรับจ้างที่ไม่เคยพลาดเป้า ไม่ตั้งคำถาม ไม่ลังเล ไม่ทิ้งร่องรอย ในโลกใต้ดิน ชื่อของเขาคือคำเตือน ไม่ใช่ตำนาน ไนท์ไม่เชื่อเรื่องโชค จนกระทั่งคืนหนึ่ง เขาได้รับภารกิจใหม่ เป้
0
1
หากวันหนึ่งโลกจำเธอไม่
ปี 2147 โลกสร้างระบบที่เรียกว่า ECHO ปัญญาประดิษฐ์ที่ทำหน้าที่ “สำรองความทรงจำของมนุษย์” เผื่อวันที่ใครสักคนลืมทุกอย่าง—including คนที่รัก ฉันทำงานเป็นเจ้าหน้าที่ดูแลข้อมูล หน้าที่คือซ่อมความทรงจำของค
0
2
วันที่เราเกือบได้รักกัน
ฉันรู้จัก เรน ในช่วงเวลาที่ชีวิตฉันกำลัง “พออยู่ได้” ไม่ดี ไม่แย่ แค่เดินไปวัน ๆ โดยไม่คาดหวังอะไร เขาเป็นคนพูดน้อย ชอบนั่งริมหน้าต่าง ชอบมองฝนตกเหมือนมันกำลังเล่าเรื่องบางอย่างให้ฟัง เรานั่งข้างกันใน
0
1
ก่อนดวงดาวจะรู้ว่าเรารักกัน
ฉันเจอ อคิน ครั้งแรกบนดาดฟ้าโรงเรียน สถานที่ที่คนไม่ค่อยขึ้นมา และเหมาะกับคนที่อยากซ่อนหัวใจ เขานั่งมองท้องฟ้า เหมือนกำลังคุยกับดวงดาว ฉันแค่ขึ้นมาหาที่เงียบ ๆ แต่ดันเจอใครบางคนที่เงียบยิ่งกว่า “ตรงนี
0
1
ใต้เงาฝนวันนั้น เรารักกัน
ฝนตกในวันเปิดเทอม ไม่ใช่ฝนธรรมดา แต่เป็นฝนที่ทำให้ใครบางคนเดินเข้ามาในชีวิตฉัน โดยไม่ขออนุญาต “ขอยืนหลบฝนด้วยได้ไหม” เสียงของเขานุ่มกว่าละอองฝนที่ตกลงมา ฉันพยักหน้า ทั้งที่หัวใจกลับสั่นเหมือนคนโกหกไม่
0
1
ผมแค่กดผิด…แต่โลกดันเปลี่ยน
ผมชื่อ “คิว” เด็ก ม.ปลายธรรมดาๆ ที่ธรรมดาจนแมวข้างบ้านยังไม่จำชื่อ ชีวิตผมมีแค่ 3 อย่าง เรียน ➜ เกม ➜ นอน วนซ้ำเหมือนโหลดโฆษณาไม่ผ่าน จนคืนหนึ่ง… ตอนตีสอง ผมกำลังกดมือถือแบบครึ่งหลับครึ่งตาย อยู่ดีๆ ก
0
1
เพลง:คืนนี้ไม่ขอเหมือนใคร
[Intro] ไฟนีออนสะท้อนตา ใจมันเต้นไม่ตรงจังหวะ โลกมันเร่ง กูผ่อนช้า—ก็แค่นั้นแหละ [Verse 1] คนเต็มเมือง แต่เหมือนกูเดินลำพัง คำสอนดังๆ บางทีก็ฟังไม่ทัน เขาบอกให้รีบโต ให้รีบสำเร็จ แต่กูขอช้าๆ แบบมีรอยแ
0
2
เพลง:ยังไม่ยอมแพ้(No Cap)
[Intro] ไฟเมืองยังไม่หลับ ใจเรายังไม่พอ โลกมันชอบทดสอบ แต่ขอโทษ…กูไม่ขอท้อ [Verse 1] เช้าเรียน เย็นฝัน ค่ำคืนยังคิดไกล สมองมันโคตรล้า แต่หัวใจยังไม่ตาย คนพูดให้หยุด พูดว่าอย่าฝันมาก แต่ถ้าไม่ฝันวันนี้
0
1
เพลง:โหมดใจเต้น
[Verse 1] เย็นวันศุกร์ ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสี หูฟังเพลงเดิม แต่ใจไม่เหมือนเมื่อวานนี้ โลกมันไว ใจเราก็เช่นกัน บางวันเข้มแข็ง บางวันก็อ่อนไหวเหมือนกัน สตอรี่เลื่อนผ่าน คนยิ้มกันมากมาย แต่ไม่มีใครรู้ ว่า
0
1
เพลง:จังหวะของเรา
Verse 1 ในวันที่ฟ้าเทา เมืองมันเงียบเกินไป ฉันเดินตามจังหวะหัวใจ ที่ยังไม่ยอมแพ้ใคร โลกหมุนเร็ว คนพูดเยอะ แต่ไม่ค่อยมีความหมาย ฉันเลือกฟังเสียงข้างใน ที่บอกให้ไปต่อ ไม่หาย Pre-Chorus แม้ลมจะพาให้ล้ม แ
0
1
เพลง:ยังไปต่อ
Verse 1 เช้าวันใหม่ แสงแดดส่องกระทบใจ รองเท้าคู่เดิม แต่ความฝันไม่เคยเก่าไป ล้มกี่ครั้ง ก็แค่ฝุ่นติดที่เข่า เงยหน้ามองฟ้า แล้วบอกตัวเองว่า “เอา!” Pre-Chorus เสียงรอบข้างมันดัง แต่ฉันดังกว่า ถนนมันยาว
0
1
เพลง:ระหว่างทางที่ยังหายใจ
ใครจะเอาไปทำเพลงเอาไปได้เลยครับลองทำครั้งแรก [Verse 1] เช้านี้ฟ้ายังสีเดิม แต่ใจฉันไม่เหมือนเก่า รองเท้าคู่เดิมที่ใส่ ยังพาเราไปไกลกว่าเงา เมืองนี้สอนให้รีบ แต่หัวใจสอนให้รอ โลกหมุนไวเหมือนโกงข้อสอบ
1
1
ชื่อที่ถูกขีดทับ
ในสมุดเช็กชื่อของครู มีรายชื่อนักเรียนหนึ่ง ถูกขีดทับด้วยปากกาสีแดง ไม่ใช่ลบ ไม่ใช่แก้ แต่ขีดทับ เหมือนอยากให้หาย แต่ก็ไม่กล้าลืม ทุกครั้งที่ครูเปิดสมุด อากาศในห้องจะเย็นลงเล็กน้อย และเด็กบางคนจะได้ยิ
0
1
ห้องที่ไม่มีชื่อ
ในโรงเรียนมีห้องหนึ่ง ไม่มีป้าย ไม่มีเลข ไม่มีอยู่ในแผนผัง แต่ถ้าเดินผิดเวลา จะได้ยินเสียงดินสอขีดกระดาษจากข้างใน เด็กบางคนบอกว่า เป็นห้องผี เด็กบางคนบอกว่า เป็นห้องเก็บของเก่า ครูไม่เคยอธิบาย แค่พูดว
0
1
บทบาทสำรอง
เขาไม่เคยได้บทนำ ไม่ใช่เพราะแสดงไม่ดี แต่เพราะเขา “ไม่เรียกร้อง” ในกลุ่มเพื่อน เขาเป็นคนรับฟัง ในห้องเรียน เขาเป็นคนช่วยเก็บงาน ในบ้าน เขาเป็นคนที่บอกว่า “ไม่เป็นไร” เก่งที่สุด ทุกคนชิน กับการที่เขาอย
0
1
เสียงแจ้งเตือนสุดท้าย
โทรศัพท์เครื่องเก่าดังทุกเช้า เวลาเดิม เสียงเดิม เขาไม่เคยเปลี่ยน เพราะมันคือเสียงที่พ่อเคยตั้งไว้ ตอนยังมีเหตุผลให้ตื่น หลังพ่อจากไป งานก็หาย บ้านก็เงียบ แต่เสียงแจ้งเตือนยังซื่อสัตย์ มันทำหน้าที่ของ
0
1
จดหมายที่ไม่ต้องส่ง
แม่เขียนจดหมายทุกคืน ไม่เคยใส่ซอง ไม่เคยติดแสตมป์ กระดาษทุกแผ่นขึ้นต้นเหมือนกัน “วันนี้ลูกคงเหนื่อยใช่ไหม” ไม่มีใครอ่าน แต่แม่เขียนต่อ เหมือนถ้าหยุดเขียนเมื่อไร ใครบางคนจะหายไปจริงๆ ลูกชายจากไปนานแล้ว
0
1
เก้าอี้ตัวสุดท้าย
ในห้องเรียนตอนเย็น มีเก้าอี้เหลืออยู่หนึ่งตัว ไม่ใช่เพราะไม่มีคน แต่เพราะคนที่ควรนั่ง…ไม่มาอีกแล้ว เขาเคยนั่งตรงนั้นทุกวัน ไม่เก่ง ไม่เด่น ไม่เสียงดัง แต่เป็นคนเดียวที่ถามเสมอว่า “วันนี้เป็นไงบ้าง” วั
0
1
