Dikira hoki dapet kontrakan 500rb. Ternyata isinya kuntilanak nagih utang nyawa.
Bima kuli miskin terpaksa "kawin" sama Sumi demi nyawanya. Kirain lunas?
SEASON 2 DIMULAI: Bakri penghuni baru masuk. Nyawa jadi DP kontrakan.
Berani baca jam 12 malam?
Karya ini diterbitkan atas izin NovelToon Maulana Alhaeri, isi konten hanyalah pandangan pribadi pembuatnya, tidak mewakili NovelToon sendiri
Kontrakan Tanah
Minggu depannya.
Panas. Gerah. Langit ga ada awan. Beko kuning ngederung di depan kontrakan gosong. KRUUUG... Suarane bikin dada warga ikut geter.
Warga kampung ngumpul di kejauhan. Pada bisik-bisik sambil rekam HP. "Jare angker tenan..." "Ono demit e sing meteng..." "Pak Kontrakane bejat..."
BUUAAAKK!!
Tembok item bekas kebakar ambruk sekali pukul beko. Debu langsung ngepul, nutupin jalan. Bau sangit + bau tanah langsung nyegrak.
Polisi sama tim forensik masuk reruntuhan. Nyeker-nyeker puing. Terus ada yang teriak, "Pak! Nemu!"
Di dalem pondasi yang dibongkar, ada kain. Daster putih. Udah coklat kena tanah. Di sebelahnya, tulang kecil. Tulang bayi.
Bu Warteg yang jadi saksi langsung nguwer-nguwer nangis. "Nah kan! Bener to omonganku! Sumi dikubur neng kene! Ari-arine! Ya Allah... tega tenan kowe Pak!"
Pak Kontrakan di dalem mobil tahanan cuma bisa nunduk. Mukanya pucet, rambutnya awut-awutan. Liat rumah duitnya rata jadi tanah. Liat dosanya kebongkar di depan orang sekampung.
Sidang cepet. Vonis 15 tahun. Pembunuhan berencana + nyembunyiin mayat + ngundang dukun buat nutup kasus. Pas palu hakim diketok, Pak Kontrakan ambruk. Stroke.
Kontrakan rata. Tanah e kosong. Cuma sisa pondasi. Katanya mau dibikin masjid sama warga. Ben ra ono demit neh.
Malamnya, di rumah mertua di desa, Bima mimpi.
Dia balik ke kontrakan. Tapi ga gosong. Kontrakane putih bersih. Tembok e baru dicat. Ambune kembang melati. Adem.
Di tangga, Sumi duduk. Daster putih bersih, ga ada getih. Rambutnya diurai, panjang, item ngilap. Kulite ga pucet. Pipine abang. Senyum. Senyum Sumi sing asli. Sumi sebelum ketemu Pak Kontrakan.
"Mas..." Sumi nyapa. Suarane lembut. Bening. Ga serak. Ga medeni. "Suwun ya Mas... Saiki aku wes mulih... Wes ora dewekan neh... Wes ora neng kontrakan bosok..."
Di belakang Sumi, ada bayangan. Bayi. Gendut, lucu, pipine tembem. Lagi dolanan kembang melati. Ketawa ngikik.
"Anakmu, Mi?" Bima nanya. Atine loro.
Sumi geleng pelan. Mesem. "Anakku... Titipan Gusti... Kancaku neng kono... Sing tak jagain selama aku gentayangan... Saiki wes bareng aku..."
Sumi ngadeg. Nyedak. Ngelus pipi Bima. Tangane adem, tapi ga bikin merinding. Ancen adem e wong wes tenang.
"Mas Bima... jaga sing urip ya... Jaga Mbak Fitri... Jaga Adek... Jaga... calon adik e..." Sumi nglirik weteng Fitri sing lagi bobok ning sebelah Bima.
Fitri udah mulai buncit. Hamil 2 bulan. Anak ke-2.
"Aku tak njogo kowe saka kene Mas... Kowe, Fitri, Adek, karo... Dede Bayi..." Sumi nunduk, ngelus weteng e Fitri. "Aku pamit tenan ya Mas... Koe bojoku paling apik sak dunia akhirat..."
Sumi mundur. Badan e mulai dadi kembang melati. Ribuan. Mabur ngalor ngidul. Ngelingkari Bima. Wangi.
Terus ilang.
Bima tangi kaget. Ambegan ngos-ngosan. Ndelok samping. Fitri bobok pules. Tangan e ngelus weteng.
Bima nangis. Meneng. Tapi mesem. Lega.
Di njobo, ayam kluruk. Subuh.
Urusan Sumi rampung. Urusan kunti rampung. Urusan Pak Kontrakan rampung.
Tinggal urusan urip. Urip normal. Urip halal. Urip tanpa bau bangke, tanpa bisik-bisik "Mas" tengah wengi, tanpa masakan ati pitek.
Bima narik napas dowo. Hawa desa. Hawa sawah. Hawa tentrem. Kanggo pertama kaline setelah 6 wulan, dadane Bima plong. Enteng. Ga sesek. Ga dikejar setan. Ga ditunggu demit.
Mataharine mlethek saka wetan. Oren. Ngecat langit. Ngecat sawah. Ngecat urip anyar.
Bima ngelus tangane Fitri sing isih bobok. "Suwun ya Dek... Kowe gelem nebus aku... Negek aku mulih..."
[BERSAMBUNG KE BAB 19: URIP NORMAL]