KONTRAKAN MAUT BUKA LOWONGAN!
Dicari: Penghuni baru bernyali baja.
Syarat: Gak takut pocong, kuat mental, siap setor nyawa.
Fasilitas:
- Buto Ijo segede gunung bagian nagih sewa
- Pocong juru sita, ngetok palu tiap jam 12 malem
- Nini Pelet + 7 NAGA EMAS ronda keliling kontrakan
- Ratu Mawar asrama putri lantai 3
Bonus: Kiamat mini GRATIS setiap malem Jumat Kliwon!
Udah 80 BAB TAMAT, 59904 KATA FULL ACTION HORROR KOMEDI.
Sewa murah, nyawa taruhannya. Berani masuk?
Baca KONTRAKAN MAUT sekarang sebelum lu yg ditagih!
Karya ini diterbitkan atas izin NovelToon Maulana Alhaeri, isi konten hanyalah pandangan pribadi pembuatnya, tidak mewakili NovelToon sendiri
Bab 14:Tagihan nyawa dibayar tunai
Hujan makin deras. Bima lari gendong Fitri yang pingsan dari kontrakan sialan itu. Kaos oblongnya basah kuyup, darah dari idung Fitri netes ke aspal, ilang kena air ujan.
Sampai di warteg 24 jam pojokan gang, Bima gedor pintu pake kaki. "Buk! Tolong Buk! Istri saya!"
Bu Warteg, janda umur 50-an yang biasa jaga malem, buka pintu sambil iket jarik. Mukanya langsung pucet liat Fitri yang lemes kayak mayat. "Ya Allah Mas... Mbak Fitri kenapa? Kesambet ya?"
Belum sempet Bima jawab, HP butut di saku celananya geter kenceng. Layarnya retak, tapi nama yang muncul jelas: IBU MERTOA.
Bersamaan sama itu, Fitri kejang di gendongan Bima. Matanya melotot putih semua, mulutnya komat-kamit keluar busa tipis. "Adek... adek panas... tolong adek, Mas... Adek digondol setan..."
Bima jatoh dengkulnya ke lantai warteg yang lengket. Tangannya gemeter angkat telpon.
"Halo, Mak? Mak?"
Suara Ibu Mertua pecah nangisnya. "Le, Bima! Tulung Le! Adek panas 40 derajat dari isya mau! Ngigo terus manggil-manggil bapak! Dokter kampung wes angkat tangan! Jarene... jarene ono sing ngehalangin, Le! Adek njerit-njerit ngomong 'sakit, ada tante jelek di kaki'!"
Fitri yang setengah sadar denger suara ibunya langsung jerit histeris. "MAK! TULUNG ADEK MAK! OJOK DIJUKUK ADEK! JUKUK AKU WAE MAK!"
Bu Warteg mundur sampe nempel etalase. Dagangannya pada jatuh. "Mas... Mas Bima... iku... iku nang koco..."
Bima noleh. Di kaca warteg yang ngembun karena ujan, ada Sumi. Rambutnya basah nempel di jidat pucat. Bibirnya biru. Mata itemnya penuh air mata darah. Dia nempel di kaca dari luar, padahal ujan deras. Tangannya yang putih pucat ngelus-ngelus kaca.
"Mas Bima..." Suaranya masuk langsung ke kuping Bima, padahal bibirnya gak gerak. "Kalo Mas pulang kampung, aku diusir kunti itu dari kontrakan. Aku gak punya rumah lagi Mas... Aku bakal gentayangan di jalanan... Tapi kalo Mas balik ke kontrakan... anak Mas yang mati..."
Bima gebrak meja warteg sampe teh angetnya tumpah. "DIEM KAU SUMI! CUKUP! GUA MUMET!"
"Mas... Mas ngomong sama siapa?" Bu Warteg udah gemeteran megang sapu.
BRAK!
Pintu warteg kebanting buka. Bapak kontrakan masuk basah kuyup. Badannya kurus, matanya cekung. Dia lempar benda dibungkus kain kafan ke pangkuan Bima.
"Itu jimat terakhir, Mas! Punya almarhumah istri saya! Dia dulu indigo! Pake itu buat ngusir kunti! Tapi eling-eling, Mas... jimat makan tumbal! Nek dipake, salah siji kudu mati. Sampeyan, istri sampeyan, opo anak sampeyan!"
Dari atas genteng warteg yang asbes, suara ketawa melengking nyaring. HIIIIII... Kencengnya sampe kaca etalase retak seribu.
"Satu nyawa, Bima..." Suara kunti itu menggema dari mana-mana. "Pilih... Istrimu yang muntah darah di sini... atau anakmu yang kejang-kejang di kampung... Atau... istri gaibmu yang cantik itu... yang udah nemenin kamu 6 bulan..."
Sumi di kaca nangis makin kenceng. Air mata darahnya netes ke lantai warteg, ngebul kayak disiram aer aki. "Mas... aku wedhi... aku gak mau ilang... Aku sayang Mas Bima..."
Fitri genggam kerah kaos Bima pake sisa tenaga. "Mas... aku ikhlas... aku rela mati... Asal Adek selamat, Mas... Adek masih kecil... Adek gak dosa..."
Petir nyamber tiang listrik depan warteg. DUARRR! Lampu mati. Gelap gulita. Cuma ada cahaya dari HP Bima yang masih nyambung sama Ibu Mertua.
Di gelap itu, Bima ngerasa jimat di tangannya retak. Pletik. Kayak kerupuk diinjek.
Bima berdiri. Kakinya lemes tapi dipaksa. Napasnya ngos-ngosan. Bau anyir darah, tanah kuburan, sama kemenyan kecampur jadi satu di warteg sempit itu. Dia liat Fitri yang sakaratul maut, liat bayangan Sumi yang memelas di kaca, denger suara anaknya njerit-jerit di HP.
"CUKUP!!!"
Bima teriak sampe urat lehernya keluar. Dia gigit jempolnya sendiri sampe berdarah. Darah segar itu dia tetesin ke jimat kain kafan yang retak.
"Rungokno, Setan! Jenengku Bima! Aku suamine Fitri! Lan aku... aku yo suamine Sumi!" Bima noleh ke kaca, natap mata Sumi. "Nek kate nyowo, jukuk nyowoku! Ojo nyentuh anak karo bojoku! Siji-sijine utang nyowo, tak bayar karo nyowoku dewe!"
Kunti di genteng mendongak. Rambutnya ngejuntai ke bawah sampe nyentuh tanah. Matanya merah nyala. "Kamu yakin, Bima? Nyawamu... buat bayar sewa kontrakan 6 bulan? Kontrakan bosok iki regane nyawamu?"
Bima ketawa. Ketawa orang udah putus asa. Ketawa orang kalah tapi gak mau nyerah. "IYO! BANGSAT KOWE! KONTRAKAN AMBYAR NGONO JALUK NYOWO! SINI TAK BAYAR! TAK LUNASI SA'IKI!"
Dia angkat jimat tinggi-tinggi. Mau disobek jadi dua.
Tiba-tiba...
DINGIN.
Dingin banget nusuk tulang. Nafas Bima ngebul.
Kunti udah di depan mukanya. Jaraknya cuma sejengkal. Bau bangkai tikus sama kembang kuburan nyengat idung. Kuku item panjangnya nempel di jakun Bima.
"Kamu... bohong..." Bisik kunti itu. Suaranya kayak dari dalem sumur. "Di hatimu... kamu gak rela mati... Kamu masih sayang mereka... Kamu takut..."
Jantung Bima mau copot.
"Jadi... aku ambil yang paling gampang dulu ya...?"Kunti noleh ke Fitri yang terkapar di lantai warteg.Bu Warteg, janda umur 50-an yang biasa jaga malem, buka pintu sambil iket jarik. Mukanya langsung pucet liat Fitri yang lemes kayak mayat. "Ya Allah Mas... Mbak Fitri kenapa? Kesambet ya?"
Belum sempet Bima jawab, HP butut di saku celananya geter kenceng. Layarnya retak, tapi nama yang muncul jelas: IBU MERTOA.
Bersamaan sama itu, Fitri kejang di gendongan Bima. Matanya melotot putih semua, mulutnya komat-kamit keluar busa tipis. "Adek... adek panas... tolong adek, Mas... Adek digondol setan..."
Bima jatoh dengkulnya ke lantai warteg yang lengket. Tangannya gemeter angkat telpon.
"Halo, Mak? Mak?"
Suara Ibu Mertua pecah nangisnya. "Le, Bima! Tulung Le! Adek panas 40 derajat dari isya mau! Ngigo terus manggil-manggil bapak! Dokter kampung wes angkat tangan! Jarene... jarene ono sing ngehalangin, Le! Adek njerit-njerit ngomong 'sakit, ada tante jelek di kaki'!"
Fitri yang setengah sadar denger suara ibunya langsung jerit histeris. "MAK! TULUNG ADEK MAK! OJOK DIJUKUK ADEK! JUKUK AKU WAE MAK!"
Bu Warteg mundur sampe nempel etalase. Dagangannya pada jatuh. "Mas... Mas Bima... iku... iku nang koco..."
Bima noleh. Di kaca warteg yang ngembun karena ujan, ada Sumi. Rambutnya basah nempel di jidat pucat. Bibirnya biru. Mata itemnya penuh air mata darah. Dia nempel di kaca dari luar, padahal ujan deras. Tangannya yang putih pucat ngelus-ngelus kaca.
"Mas Bima..." Suaranya masuk langsung ke kuping Bima, padahal bibirnya gak gerak. "Kalo Mas pulang kampung, aku diusir kunti itu dari kontrakan. Aku gak punya rumah lagi Mas... Aku bakal gentayangan di jalanan... Tapi kalo Mas balik ke kontrakan... anak Mas yang mati..."
Bima gebrak meja warteg sampe teh angetnya tumpah. "DIEM KAU SUMI! CUKUP! GUA MUMET!"
"Mas... Mas ngomong sama siapa?" Bu Warteg udah gemeteran megang sapu.
BRAK!
Pintu warteg kebanting buka. Bapak kontrakan masuk basah kuyup. Badannya kurus, matanya cekung. Dia lempar benda dibungkus kain kafan ke pangkuan Bima.
"Itu jimat terakhir, Mas! Punya almarhumah istri saya! Dia dulu indigo! Pake itu buat ngusir kunti! Tapi eling-eling, Mas... jimat makan tumbal! Nek dipake, salah siji kudu mati. Sampeyan, istri sampeyan, opo anak sampeyan!"
Dari atas genteng warteg yang asbes, suara ketawa melengking nyaring. HIIIIII... Kencengnya sampe kaca etalase retak seribu.
"Satu nyawa, Bima..." Suara kunti itu menggema dari mana-mana. "Pilih... Istrimu yang muntah darah di sini... atau anakmu yang kejang-kejang di kampung... Atau... istri gaibmu yang cantik itu... yang udah nemenin kamu 6 bulan..."Fitri genggam kerah kaos Bima pake sisa tenaga. "Mas... aku ikhlas... aku rela mati... Asal Adek selamat, Mas... Adek masih kecil... Adek gak dosa..."
Petir nyamber tiang listrik depan warteg. DUARRR! Lampu mati. Gelap gulita. Cuma ada cahaya dari HP Bima yang masih nyambung sama Ibu Mertua.
Di gelap itu, Bima ngerasa jimat di tangannya retak. Pletik. Kayak kerupuk diinjek.
Bima berdiri. Kakinya lemes tapi dipaksa. Napasnya ngos-ngosan. Bau anyir darah, tanah kuburan, sama kemenyan kecampur jadi satu di warteg sempit itu. Dia liat Fitri yang sakaratul maut, liat bayangan Sumi yang memelas di kaca, denger suara anaknya njerit-jerit di HP.
"CUKUP!!!"
Bima teriak sampe urat lehernya keluar. Dia gigit jempolnya sendiri sampe berdarah. Darah segar itu dia tetesin ke jimat kain kafan yang retak.
"Rungokno, Setan! Jenengku Bima! Aku suamine Fitri! Lan aku... aku yo suamine Sumi!" Bima noleh ke kaca, natap mata Sumi. "Nek kate nyowo, jukuk nyowoku! Ojo nyentuh anak karo bojoku! Siji-sijine utang nyowo, tak bayar karo nyowoku dewe!"
Kunti di genteng mendongak. Rambutnya ngejuntai ke bawah sampe nyentuh tanah. Matanya merah nyala. "Kamu yakin, Bima? Nyawamu... buat bayar sewa kontrakan 6 bulan? Kontrakan bosok iki regane nyawamu?"
Bima ketawa. Ketawa orang udah putus asa. Ketawa orang kalah tapi gak mau nyerah. "IYO! BANGSAT KOWE! KONTRAKAN AMBYAR NGONO JALUK NYOWO! SINI TAK BAYAR! TAK LUNASI SA'IKI!"
Dia angkat jimat tinggi-tinggi. Mau disobek jadi dua.
Tiba-tiba...
DINGIN.
Dingin banget nusuk tulang. Nafas Bima ngebul.
Kunti udah di depan mukanya. Jaraknya cuma sejengkal. Bau bangkai tikus sama kembang kuburan nyengat idung. Kuku item panjangnya nempel di jakun Bima.
"Kamu... bohong..." Bisik kunti itu. Suaranya kayak dari dalem sumur. "Di hatimu... kamu gak rela mati... Kamu masih sayang mereka... Kamu takut..."
Jantung Bima mau copot.
"Jadi... aku ambil yang paling gampang dulu ya...?"
Kunti noleh ke Fitri yang terkapar di lantai warteg.
CUT.
---
POV kalian kalo jadi Bima:
SOBEK JIMAT SEKARANG → Bima mati, Fitri + anak selamat, Sumi gentayangan bebas
BAKAR KONTRAKAN → Lawan kunti sampe mati, tapi anak di kampung keburu lewat?
PASRAH → Biarin kunti ambil anak, asal Fitri + Sumi hidup. Tapi apa Bima tega?
KOMEN ANGKA 1 / 2 / 3 DI BAWAH.
KOMEN TERBANYAK GUE PAKE BUAT BAB 15. GUA SUMPAH GAK BAKAL PHP KAYAK KUNTI SIALAN ITU.
[BERSAMBUNG KE BAB 15]