Cerpen Urang Pamit :')
••
Suatu sore dina Watsap:
Jalu: Assalamualaikum Nenk🤗
Bikang: salam.
Jalu: Nuju sibuk teu? 😊
Bikang: teu.
Jalu: wios aa dongkap ka bumi?
Bikang: ulah, nenk ker teu ngareunah.
Jalu: nuju udzur?
Bikang: Y
Jalu: Duh, sing engal damang geulis😔
Bikang: (diread)
"Beres magrib si bikang jalan jalan jeung jalu lain di hiji taman diuk duaan.
Jalu: Nenk 😊
Bikang: Kah
Jalu: Nuju dimana?
Bikang: dikamar sasarean teu genah body.
Jalu: ouh, tiasa piwarang si lalaki nu ker jeung nenk teu supaya nyebrang kaharep nyokot obat ti aa iyeu, aa bade kadinya bisi ngaganggu :')
"Si bikang ningali ka sebrang jalan,katempo kabogohna nangtung sorangan nyekl kantong obat.
Bikang: A. Ulah waka indit,nenk kadinya.nenk bisa jelaskeun sadayana. 😫
Jalu: Mun tos teu betah nyarios,mun teu bungah wawartos,mun bade ingkah ngaharewos.
Rasa iyeu awalna dibangun karna kesepakatan.
Ayeuna nenk ngaruntuhkeun tanpa alasan,tanpa pamitan oge tanpa sebuah tulisan.
Sing bagja geulis,aa pamit 🤗
Bikang: 😭😭😭
••