หนึ่งจอกจันทร์ พันสัญญาเลือด
ตอนที่1
เสียงขลุ่ยโบราณแผ่วเบาดังลอดจากศาลาหินเก่า ท้องฟ้าเต็มไปด้วยหมู่ดาว ไม้ไผ่ลู่ลมราวกับกระซิบถ้อยคำจากอดีตกาล...
อบอวลด้วยกลิ่นจันทร์ผสมกลีบเหมยแห้ง
เฟิ่งอวี้เหยา
//ยืนนิ่งสงบ
เฟิ่งอวี้เหยา
หนึ่งจอกนี้..ผูกชะตาระหว่างเรา แต่หากข้าดื่ม..//พูดเบาๆ
เฟิ่งอวี้เหยา
ชะตาข้ายังเป็นของข้าอยู่หรือไม่?
เฟิ่งอวี้เหยา
//เงยหน้ามองหลงเจี้ยนเหิง
หลงเจี้ยนเหิง
ชะตาของเจ้าคือของเจ้า...
หลงเจี้ยนเหิง
แต่หากเจ้าจะร่วมใช้มันกับข้า
หลงเจี้ยนเหิง
ข้าจะไม่ให้เจ้าต้องเผชิญมันผู้เดียว
เสียงขลุ่ยหยุดลงกระทันหัน ลมเย็นพัดวูบเข้ามา เทียบบางเล่มดับวูบ ดอกเหมยปลิวลงมาเบาๆ
เฟิ่งอวี้เหยา
ข้าไม่เชื่อในโชคชะตา..
เฟิ่งอวี้เหยา
แต่ข้าเชื่อว่าเลือดๆม่เคยโกหก
เฟิ่งอวี้เหยา
//ยกจอกขึ้นมอง ริมฝีปากสั่นเล็กน้อย
เฟิ่งอวี้เหยา
//ดื่มจอกสุราลงช้าๆ น้ำตาไหลหนึ่งหยดตามลงที่ขอบริมฝีปาก
หลงเจี้ยนเหิง
//จับมือของเฟิ่งอวี้เหยาไว้แน่น
หลงเจี้ยนเหิง
แม่เจ้าจะเกลียดข้าในวันหน้า
หลงเจี้ยนเหิง
ข้าก็จะยังยื่นจอกให้เจ้าเช่นเดิม
เฟิ่งอวี้เหยา
และถ้าวันหนึ่งเราต้องสู้กัน..จงอย่าลังเล
หลงเจี้ยนเหิง
เพราะคนที่ยืนตรงหน้าข้าไม่ใช่ศัตรูแต่เป็น"ภรรยา"
จอกหนึ่งนี้ ผูกไว้ด้วยคำมั่นของใจ
แต่ในสายตาสวรรค์ มันคือพันธะเลือดที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง
Comments