เกมเหลี่ยมรัก|Game Ruse Love
e2.รอ
ฟ้อง(นางเอก)
เห้ออ//สูดหายใจ
ศรีจันทร์(แม่นางเอก)
ป่ะยัยฟ้อง
ฟ้อง(นางเอก)
แม่แน่ใจแล้วใช่มั้ย
ศรีจันทร์(แม่นางเอก)
อืมป่ะไปกันเถอะ
พิธีกร; เจ้าสาวเข้าบ่าวพร้อมกันยังครับ
พิธีกร; กระแอ่มเสียงวอมไมค์//ครับในเมื่อพร้อมแล้วกระผมขอกล่าวเปิดงานครับ
ริชชี่(เพื่อนนางเอก)
เชี้ยแม่มึงสวยแบบเนี่ยวมาก
ราม(พระเอก)
เหอะพ่อกูแม่งจะเอานางลูกสาวของป้าคนนั่นมาอยู่บ้านฉัน
เคลวิล(เพื่อนพระเอก)
เอาดี
เคลวิล(เพื่อนพระเอก)
สวยปะ
แฮปปี้(เพื่อนพระเอก)
xปะหล่ะ
ชีโร้(เพื่อนพระเอก)
เชรดแม่สาวโต๊ะนั้นเด็ดเว้อ
ราม(พระเอก)
กูท้อกับพวกมึงจริงจริ๊ง
ราม(พระเอก)
งานเริ่มละสัสเบาาา
พิธีกร: ของเจ้าบ่าวสวมแหวนให้เจ้าสาวเลยครับ
เสียงกรี้ดและปรบมือแสดงความยินดีดังลั่น
ฟ้อง(นางเอก)
ดีใจกับแม่ชิบหาย
ริชชี่(เพื่อนนางเอก)
จริงจ้า
ฟ้อง(นางเอก)
กูจะย้ายบ้านแล้ว
ริชชี่(เพื่อนนางเอก)
โอ้ยก็เจอที่รรอยู่เนาะ
ฟ้อง(นางเอก)
กูอาจจะย้ายรรด้วยอ่ะดิ
ฟ้อง(นางเอก)
อาจจะไปรรเอกชนแถวๆนั่น
ริชชี่(เพื่อนนางเอก)
เดี๋ยวกูตามไปตอนม.4น้าาา
ศรีจันทร์(แม่นางเอก)
ว่าไงง
ฟ้อง(นางเอก)
หนูลืมเอากระเป๋าเสื้อมาอร้าาา
ศรีจันทร์(แม่นางเอก)
ตลอดเลยยย
ศรีจันทร์(แม่นางเอก)
เออนี่คุณเหว่งสามีแม่และคุณเหว่งนี่ฟ้องลูกสาวชั้นค่ะ
เหว่ง(พ่อพระเอก)
ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ
เหว่ง(พ่อพระเอก)
เรียกพ่อสิลูก
เหว่ง(พ่อพระเอก)
เออได้ยินว่าลืมกระเป๋า
เหว่ง(พ่อพระเอก)
เดี๋ยวให้ลูชายลุงไปส่งก็ได้นะ
ศรีจันทร์(แม่นางเอก)
ไม่เป็นไรคุณเกรงใจน่ะ
เหว่ง(พ่อพระเอก)
ตาราม//เรียกลูกชายอันเป็นที่รัก
เหว่ง(พ่อพระเอก)
นี่คุณศรีจันทร์ภรรยาพ่อและนี่รามลูกชายผม
ราม(พระเอก)
ไม่ได้อยากรู้สักหน่อย//หันไปพูดข้างๆเบาๆ
เหว่ง(พ่อพระเอก)
ราม//สกิด
ราม(พระเอก)
ยินดีที่รู้จักครับ
เหว่ง(พ่อพระเอก)
รามไปส่งหนูฟ้องเอากระเป๋าที่บ้านเธอที
ราม(พระเอก)
แล้วผมจะรู้บ้านเธอมั้ยพ่อ???
เหว่ง(พ่อพระเอก)
ก็เดี๋ยวเขาก็บอกทาง
ราม(พระเอก)
ไอโอก็อยู่ใช้มันสิ
เหว่ง(พ่อพระเอก)
ตาโอมันกลับไปแล้ว
ราม(พระเอก)
ป่ะเธอ//พูดน้ำเสียวหงุดหงิด
ฟ้อง(นางเอก)
รอก่อนเส้นาย//เดินตาม
เหว่ง(พ่อพระเอก)
ปมจ้องต้องขอโทษแทนตารามด้วยนะคุณ
ศรีจันทร์(แม่นางเอก)
ไม่เป็นไรฉันเข้าใจค่ะ
เหว่ง(พ่อพระเอก)
ป่ะเราไปกันก่อนเถอะ
Comments