2

ณ โรงเรียนฯ
พักเที่ยง
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
มึงกินไรดีวะ
อะต๋อม(เพื่อนนอ.)
อะต๋อม(เพื่อนนอ.)
มึงอยากกินไรอะ
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
ก๋วยเตี๋ยวปะ
อะต๋อม(เพื่อนนอ.)
อะต๋อม(เพื่อนนอ.)
เอาดิๆ
อะต๋อม(เพื่อนนอ.)
อะต๋อม(เพื่อนนอ.)
กูไปจองโต๊ะก่อน เดี๋ยวกูตามไป
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
เออๆ.เดินไปซื้อก๋วยเตี๋ยว
อะต๋อม(เพื่อนนอ.)
อะต๋อม(เพื่อนนอ.)
.เดินตามมา
ทั้ง2ได้ซื้อก๋วยเตี๋ยวแล้วไปนั่งที่
พอกลับมาก็เห็นว่ามีพี่2คนนั่ง กันอยู่
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
.เดินมา
อะต๋อม(เพื่อนนอ.)
อะต๋อม(เพื่อนนอ.)
.เดินตาม
อะต๋อม(เพื่อนนอ.)
อะต๋อม(เพื่อนนอ.)
พี่นี้มันที่พวกผมนะ
เจษ(เพื่อนพอ.)
เจษ(เพื่อนพอ.)
ทำไมมีชื่อเขียนไว้หรอ
อะต๋อม(เพื่อนนอ.)
อะต๋อม(เพื่อนนอ.)
แต่ผมมาจองแล้วกระเป๋าผมก็อยู่นี้
เจษ(เพื่อนพอ.)
เจษ(เพื่อนพอ.)
กูจะนั่ง
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
มึงปล่อยเขาเหอะ เราไปหาที่อื่นนั่งก็ได้
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
นั่งนี้แหละนั่งด้วยกัน มันเต็มหมดละอย่าเรื่องมาก
เจษ(เพื่อนพอ.)
เจษ(เพื่อนพอ.)
เออมานั่งด้วยกัน
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
อืมๆ.นั่งตรงข้ามคิม
อะต๋อม(เพื่อนนอ.)
อะต๋อม(เพื่อนนอ.)
.มอง.นั่งแบบไม่พอใจ
เจษ(เพื่อนพอ.)
เจษ(เพื่อนพอ.)
.มอง.อมยิ้ม
ทั้ง4ได้กินกันจนหมด
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
มึงนี่แดกเลอะไม่เปลี่ยน.ดึงทิชชูให้มีน
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
ข..ขอบคุณครับ.รับ
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
.มองนาฬิกา
12:58
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
มึงอีก2นาทีขึ้นเรียนไปเร็ว!.ดึงมืออะต๋อม
อะต๋อม(เพื่อนนอ.)
อะต๋อม(เพื่อนนอ.)
เฮ้ยๆ.หยิยกระเป๋า.โดนดึง
เจษ(เพื่อนพอ.)
เจษ(เพื่อนพอ.)
.มอง.ขำเบาๆ
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
.ขำเบาๆ
เจษ(เพื่อนพอ.)
เจษ(เพื่อนพอ.)
.มองที่โต๊ะ
เจษ(เพื่อนพอ.)
เจษ(เพื่อนพอ.)
มึงไอ้เด็กนั้นลืมสมุดวะ
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
ไหนๆ
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
.หยิบ
เจษ(เพื่อนพอ.)
เจษ(เพื่อนพอ.)
ไม่ต้องเสือกไอ้สัส เดี๋ยวกูเอาไปคืนน้องเขาเอง
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
ฮันแน่กูรู้นะมึงคิดไร
เจษ(เพื่อนพอ.)
เจษ(เพื่อนพอ.)
มึงก็ด้วยครับเพื่อนน สายตามึงมันบอก
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
แฮะๆ.😅
เจษ(เพื่อนพอ.)
เจษ(เพื่อนพอ.)
ไปๆขึ้นเรียน
ทั้ง2ขึ้นเรียน
เลิกเรียน
เจษ(เพื่อนพอ.)
เจษ(เพื่อนพอ.)
.เดินหาอะต๋อม
เจษ(เพื่อนพอ.)
เจษ(เพื่อนพอ.)
.เดินมาที่ป้ายรถเมล์
เจษ(เพื่อนพอ.)
เจษ(เพื่อนพอ.)
อ้าวน้อง.นั่งข้างๆ
อะต๋อม(เพื่อนนอ.)
อะต๋อม(เพื่อนนอ.)
ครับ?
เจษ(เพื่อนพอ.)
เจษ(เพื่อนพอ.)
น้องลืมสมุดอะ
อะต๋อม(เพื่อนนอ.)
อะต๋อม(เพื่อนนอ.)
อ้าวว ขอบคุณนะครับ สมุดสำคัญเลย
เจษ(เพื่อนพอ.)
เจษ(เพื่อนพอ.)
ไม่เป็นไรว่าแต่ขึ้นรถแบบนี้ทุกวันเลยหรแ
อะต๋อม(เพื่อนนอ.)
อะต๋อม(เพื่อนนอ.)
ใช่ครับ ขึ้นทุกวันเช้าเย็น
เจษ(เพื่อนพอ.)
เจษ(เพื่อนพอ.)
แล้วเพื่อนน้องอะมารร.ยังไง
อะต๋อม(เพื่อนนอ.)
อะต๋อม(เพื่อนนอ.)
รถรับส่งครับ
เจษ(เพื่อนพอ.)
เจษ(เพื่อนพอ.)
อ้อ แล้วบ้านอยู่ไหนละ
อะต๋อม(เพื่อนนอ.)
อะต๋อม(เพื่อนนอ.)
หมู่บ้าน....ครับ
เจษ(เพื่อนพอ.)
เจษ(เพื่อนพอ.)
อ้ออ ทางผ่านพี่พอดีให้พี่ไปส่งได้ไหม
อะต๋อม(เพื่อนนอ.)
อะต๋อม(เพื่อนนอ.)
ไม่เป็นไรครับพี่ผมเกรงใจ
เจษ(เพื่อนพอ.)
เจษ(เพื่อนพอ.)
เหอะน้า ไม่เป็นไร
อะต๋อม(เพื่อนนอ.)
อะต๋อม(เพื่อนนอ.)
งั้นก็ได้ครับ
ทั้ง2ได้กลับบ้าน
ตัดไปคอนโดคิม
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
.เคาะประตู
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
เข้ามา
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
.เปิดประตูเดินเข้าไป
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
วันนี้มีแค่ล้างจานนะ.เล่นเกม
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
ครับ.ลุกไปล้างจาน
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
เสร็จแล้วครับ
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
อืม ไหนอะการบ้านเอามาทำหรือป่าว
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
เอามาครับ แต่ตอนนี้ผมหิว😅
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
จะกินไรก็สั่ง
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
เลี้ยงนะ
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
อืม
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
เย้.สั่งอาหาร
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
.อมยิ้ม .เล่นโทรศัพท์
เจษ(เพื่อนพอ.)
เจษ(เพื่อนพอ.)
//ทักไปหาคิม
เจษ(เพื่อนพอ.)
เจษ(เพื่อนพอ.)
มึงน้องมีนมึงอะ ขึ้นรถรับส่งมารร.ทุกวัน กูว่ามึงไปรับไปส่งดีกว่า จะได้สนิทกันมากขึ้น
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
//อ่านแต่ไม่ตอบ
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
.ลุกไปรับอาหาร
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
.หิ้วมาเต็มมือ
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
จะกินหมดไหม.มอง
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
หมดสิ!อย่าดูถูกๆ
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
.เทอาหารใส่จาน
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
ดูทีวีนะ
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
อืม จะทำไรก็ทำกินเสร็จทำการบ้านด้วย
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
รับทราบครับบ
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
.เปิดทีวี
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
.กิน
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
.กินจนหมด
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
.มอง
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
อิ่มแล้วก็เอาการบ้านมาทำ
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
หนังท้องตึงหนังตาก็หย่อน.หาว
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
มึงนี่มันจริงๆ
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
แฮะๆขอนอนสัก15นาทีนะะ
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
เออๆทำไรก็ทำ
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
.นอนหลับตรงโซฟา
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
.เก็บถ้วยจานไปไว้ในครัว
//สายเข้าจากพ่อ
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
.รับสาย
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
ว่าไงพ่อ
พ่อพระเอก
พ่อพระเอก
เองนี่ไปอยู่นู้นลืมพ่อแล้วมั้ง
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
ยังค้าบบ.เสียงอ่อน
พ่อพระเอก
พ่อพระเอก
แล้วจะมาวันไหนละ ไม่ลืมกันอะ
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
น่าจะปิดเทอมเลยพ่อ งานเยอะมาก
พ่อพระเอก
พ่อพระเอก
อืมๆฉันก็โทรมาเป็นห่วงไม่มีอะไรหรอกแม่แกเขาคิดถึง
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
ค้าบบฝากบอกแม่ด้วยคิดถึงเหมือนกันน
พ่อพระเอก
พ่อพระเอก
มารอบนี้เอาลูกสะใภ้มาฝากแม่ด้วยนะ.ตะโกนมาในสาย
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
ค้าบบบ
วางสาย
คิมไปอาบน้ำ
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
.เดินออกมาจากห้องน้ำ
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
ยังนอนอยู่อีก นี่ก็2ทุ่มแล้ว
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
NovelToon
ขออนุญาตเจ้าของภาพ
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
.เดินไปปลุกมีน
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
มีนๆ
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
.สดุ้งตื่น
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
.งัวเงีย
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
.มอง
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
กี่โมงแล้วเนี่ย
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
2ทุ่มครึ่ง
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
ห้ะ!!.ลุกอย่างเร็ว
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
แล้วทำไมพี่ไม่ปลุกผม
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
แม่ผมว่าแน่เลย
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
นายนอนนี้แหละ
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
ผมยังไม่ได้บอกแม่
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
ก็บอกสิ
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
แล้วพรุ่งนี้ผมจะใส่ชุดอะไรไปรร.
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
ชุดกู
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
ดักทุกทาง//พึมพำ
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
นอนนี่แหละ กูขี้เกียจไปส่ง แล้วถ้ามึงกับคนเดียวก็อันตราย
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
ครับๆ
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
.ลุกไปอาบน้ำ
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
.เดินออกมา
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
NovelToon
ขออนุญาตเจ้าของภาพ
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
พี่มีชุดนอนให้ผมใส่ไหม
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
.มองตั้งแต่หัวจรดเท้า
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
(ขาวจังวะ)
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
พี่
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
พี่!!
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
ห้ะๆ
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
เหม่ออะไรครับ ผมถามว่ามีชุดนอนให้ผมใส่ไหม
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
ในตู้ไปหาเอาเอง
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
ครับ.เดินไป
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
NovelToon
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
.เดินมา
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
.มอง
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
ผมนอนโซฟาก้ได้นะ
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
ขึ้นมานอนกับกูก็ได้
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
ไม่เป็นไร ผมเกรงใจ
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
มาเหอะ
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
.มอง
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
.มองด้วยสายตาโหดๆ
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
ครับ.เดินไปที่เตียง
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
.นอนเตรียมจะหลับ
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
.เล่นโทรศัพท์
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
วางได้ละเข้านอน
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
ผมยังไม่ได้โทรบอกแม่
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
ผมไม่กล้าคุย
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
มากูคุยให้
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
ได้หรอ
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
เชื่อกู โทรหาแม่มึงเลย
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
ครับ.โทรหาแม่
รับสาย.ว่าไงลูกทำไมยังไม่กลัย
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
สวัสดีดีครับคุณแม่ ผมคิมนะครับ ผมจะพามีนมานอนสัก3-4วันได้ไหมครับ
คิมหรอทำไมคุ้นๆแล้วจะพาลูกน้าไปไหน นานไปหรือป่าว4คืน
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
อ้อ ผมคิมลูกของคุณพ่อ คิงครับ ที่เป็นหุ้นส่วนของโรงเรียนแล้วก็บริษัทที่คุณแม่ทำ
อ้ออ คุณคิมนี้เอง จ้ะๆเอาลูกแม่ไปก็ดูแลดีๆนะ ถ้ามันดื้อบอกแม่ได้เลยจ้ะ
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
เดี๋ยวแม่ แม่ยอมง่ายๆเลยหรออ
คนรู้จักแม่ แม่ไว้ใจจ้ะ
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
ค..ครับ
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
งั้นแค่นี้นะครับคุณแม่
จ้ะๆ
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
พี่ทำไมให้ผมนอนตั้ง4วันอะ
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
จะได้ไม่ต้องเดินทางไปมา
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
แต่ผมก็อยากกลับบ้านนะ
คิม(พระเอก)
คิม(พระเอก)
แค่4วันไม่ตายหรอก
มีน(นายเอก)
มีน(นายเอก)
ครับ!.ตอบแบบไม่พอใจ
ตัดไปตอนเช้า
จบ
เลือกตอน
เลือกตอน

อัพเดทถึงตอนที่ 6

กกาวน์โหลดทันที

ชอบผลงานนี้ไหม? ดาวน์โหลดแอพ บันทึกการอ่านของคุณจะไม่สูญหาย
กกาวน์โหลดทันที

โบนัส

ผู้ใช้ใหม่ที่ดาวน์โหลดแอพสามารถปลดล็อค 10 ตอนได้ฟรี

รับ
NovelToon
เปิดประตูต่างภพ
เพื่อวิธีการเล่นเพิ่มโปรดดาวน์โหลดMangatoon APP!