ขอเวลาอีกหน่อยได้ไหมค่ะ คุณนักฆ่า
สวัสดีค่ะ
ฮิมาวาริ
7:35.....เดี๋ยวนะเข้าเเถว8:00อาบน้ำอย่างต่ำก็10นาที เเต่งตัว จัดทรงผม กินข้าว ไหนจะเวลาเดินทางอีก......ไม่ทันเเล้ว!!
เด็กสาวรีบวิ่งไปเข้าห้องน้ำ
ฮิมาวาริ
อุส่าบอก สเตลล่า ว่าตื่นด้วยตัวเองได้เเท้ๆน่าอายจัง
ก็อกๆ (เสียงเคาะประตูดังขึ้น)
สเตลล่า
นี่อาหารเช้าค่ะ คุณหนู
สเตลล่า
กะเเล้วว่าต้องเป็น
เเบบนี้เลยเตรียมไว้ให้เเค่ขนมปัง ทั้งที่ให้ชั้นไปปลุกก็ได้เเท้ๆ
สเตลล่า
ตัวก็ยังเช็ดไม่ดี เสื้อผ้าก็วางไม่เป็นทิศเป็นทาง ไหนจะทรงผมอีกดูจากสภาพเเล้วคงเพราะกลัวไม่ทันเลยไม่ได้อาบน้ำเท่าที่ควรสินะคะ
ฮิมาวาริ
ชั้นผิดเองเเหละค่ะที่หลงตัวเองเกินไป
ฮิมาวาริ
เเล้วท่านพ่อกับท่านเเม่ล่ะ?
สเตลล่า
พวกท่านไปทำงานเเล้วค่ะ
ฮิมาวาริ
งั้นเหรอ ถ้างั้นชั้นไปก่อนนะคะ
สเตลล่า
เหมือนลืมอะไร.....สงสัยคิดไปเองล่ะมั้ง ต่อไปก็ทำความสะอาด//ยิ้มเล็กน้อย
ฮิมาวาริเปิดประตูบ้านตรงไปยังโรงจอดรถที่นั่นมีพ่อบ้านคนนึงรดน้ำต้นไม้อยู่
เซบาสเตียน
อ่าวคุณหนู อรุณสวัสดิ์ครับ
ฮิมาวาริ
เซบาสเตียนไปส่งที่ ร.ร. หน่อยค่ะเหยียบให้มิดเลยนะคะ
เซบาสเตียน
.....จะดีหรอครับ
เซบาสเตียน
งั้นเดี๋ยวผมไปหยิบกุญแจก่อนนะครับ//ดันเเว่น1ครั้ง
เซบาสเตียน
คุณหนูขึ้นรถได้เลยครับ เรื่องทรงผม....
ฮิมาวาริ
เดี๋ยว จัดการบนรถ
นี่เเหละค่ะ
เซบาสเตียน
จะมีเวลาให้จัดเรอะ//พูดเบาๆ
ฮิมาวาริ
เซบาสเตียน!!//ร้องเรียกด้วยความหวานกลัว
เซบาสเตียน
(ได้ยินเสียงเเต่ไม่สนใจ)
สุดท้ายก็มาถึง ร.ร. อย่างปลอดภัย...มั้งนะ
ฮิมาวาริ
อุก....หายใจไม่ทั่วท้องเลย...
เซบาสเตียน
ห่ะห่ะ คุณหนูบอกเองนี่ครับ
เซบาสเตียน
งั้นไว้ใจกันตอเย็นนะครับ
หลักจากนั้นไม่นานก็มีเสียงที่รู้จักอย่างดีเรียกเธอ
โฮตารุ
ฮิมาวาริจังไม่ใช่เหรอมาหมอบอะไรตรงนี้
โฮตารุ
เป็นลูกคุณหนูเเท้ๆ สภาพดูไม่ได้เลยคงจะตื่นสายเเล้วบอกให้
คุณเซบาสเตียนมาส่งเลยออกมาสภาพนี้สินะ
ฮิมาวาริ
ทำไมรู้ขนาดนั้น!!
โฮตารุ
เดาน่ะ//พูดด้วยสีหน้านิ่งสนิท
ฮิมาวาริ
จะเเม่นเกินไปเเล้วค่ะ!!
โฮตารุ
คิคิ เอาเถอะมาเดี๋ยวชั้นช่วยพยุง
โฮตารุช่วยพยุงฮิมาวาริขึ้นเเละพากันไปนั่งใต้ต้นไม้ต้นนึง
โฮตารุ
อืม~หันหลังมาสิเดี๋ยวทำผมให้
โฮตารุ
วันนี้เห็นว่าห้องเราจะมีนักเรียนใหม่ด้วยล่ะ
ฮิมาวาริ
งั้นเหรอค่ะ เป็นคนยังไงกันนะ
โฮตารุ
นั่นสิน้า อืม~เสร็จเเล้วเตรียมตัวไปเข้าเเถวกันเถอะ
ฮิมาวาริ
ขอบคุณค่ะ งั้นไปกันเถอะ
หลังจากนั้นการเข้าแถวในตอนเช้าดำเนินไปตามปกติ
เมื่อนักเรียนทุกคนเเยกย้ายเข้าห้องเรียนคาบโฮมรูมก็เริ่มขึ้นห้อง
ฮิมาวาริก็เป็นเช่นกัน
อาจารย์ อิบุกิ
เอาล่ะทุกคนนั่งที่ให้เรียบร้อย
อาจารย์ อิบุกิ
ก่อนจะเริ่มคุยอะไรกันตามที่เคยบอกวันนี้จะมีนักเรียนใหม่มาเพิ่มที่ห้องเรา1คนช่วยสนิทกับเธอด้วยล่ะ
อาจารย์ อิบุกิ
เชิญเข้ามาได้เลย
ประตูห้องค่อยๆเลื่อนทีล่ะนิดสายตาคนทั้งห้องมองกันที่จุดเดียว
ริวเซ
ชื่อริวเซค่ะ ย้ายมาจากฮอกไกโดด้วยเรื่องงานของพ่อเเม่ฝากตัวด้วย...ค่ะ
โอ้!!เมื่อเห็นหน้าตาของเด็กใหม่เหล่านักเรียนชายในห้องต่างกู่ร้อง
อาจารย์ อิบุกิ
เห้ย!!พวกเเกเงียบ!!
อาจารย์ อิบุกิ
เฮ่อ~ดีนะที่พวก....ผู้หญิง
เมื่ออิบุกิหันไปดูเด็กผู้หญิงในห้องเองก็ต่างชมริวเซเเค่ไม่ออกนอกหน้าเหมือนผู้ชาย
อาจารย์ อิบุกิ
เอ่อที่นั่งของคุณริวเซ~ข้างคุณฮิมาวารินะ
ริวเซเดินตรงไปยังที่นั่งในขณะที่เธอกำลังวางกระเป๋า
ก็ไปสบตากับฮิมาวาริ
การสนทนาไม่ได้เริ่มขึ้นหรือจบลง
หลังจากนั้นคาบโฮมรูมก็เริ่มขึ้นอาจารย์อิบุกิก็สอนตามปกติ
ฮิมาวาริ
(คุณริวเซเงียบจัง)//หันไปมอง
ภาพของที่ฮิมาวาริเห็นคือริวเซที่มองออกไปนอกหน้าต่างเธอกำลังดูนกที่บินอยู่บนฟ้า
สายลมที่พัดมาทำให้ผมของเธอพริ้วไสวชั่งเป็นภาพที่สวยงาม
ฮิมาวาริ
ปะ...เปล่าค่ะไม่มีอะไร(อะไรกันรู้สึกเเปลกๆเหมือนหน้ามันร้อนยังไงไม่รู้)
โฮตารุ
เห็นมองคุณเด็กใหม่ไม่หยุดเลยน้า~
โฮตารุ
หรือว่าจะเป็นสิ่งที่เรียกว่ารักเเรกพบกันน้า~
ฮิมาวาริ
ยะ...อย่าพูดเเบบนั้นสิคะ!!//หน้าเเดง
โฮตารุ
คิคิ เธอนี่ดูง่ายจริงๆ
ฮิมาวาริ
กะ....ก็เเค่อยากลองคุยดู
โฮตารุ
หืม//ยิ้มชั่วร้ายอย่างชัดเจน
ฮิมาวาริ
นะ...นั่นสินะคะเเต่เหมือนเค้ามีบรรยากาศเฉพาะตัวบางอย่างเลยไม่กล้า...
โฮตารุ
โถ่~ไม่คุยก็ไม่รู้อะไรหรอกไปคุยเล้ย!!
ทันทีที่กำลังจะลุกขึ้นไปเเต่ฮิมาวาริกลับลงมานั่งเหมือนเดิม
ฝูงชนมากมายมาล้อมโต๊ะริวเซ
โฮตารุ
ห่ะ พระเจ้าไม่เข้าข้างเเฮะน่าๆค่อยตอนเที่ยงก็ได้
ฮิมาวาริ
ระหว่างนั้นจะ...หาโอกาสดูค่ะ
Comments