องค์รัชทายาทจองกูวอนถึงวัยที่ต้องเลือกคู่ครอง พระองค์ทรงมีพระชายาอยู่ในใจอยู่แล้วแต่เสด็จพ่อฮ่องเต
จองกุงชู ทรงให้แต่งกับองค์หญิงเมืองใต้ เพื่อเชื่อมสัมพันธ์ประเทศ องค์รัชทายาทจำใจต้องทำตามที่เสด็จพ่อสั่ง แต่พระองค์ก็ไม่ลืมนางในใจพระองค์ทรงรับสนม คังกูรึม ผู้ซึ่งพระองค์หลงรักหมดใจ แต่สุดท้ายพระองค์ก็ต้องตรอมใจเมื่อนางอันเป็นที่รักจากไป
องค์รัชทายาทฝ่าปีศาจขึ้นมาพร้อมใต้เท้าคังสภาพสะบักสะบอม
ใต้เท้าคังมูกุง:รีบไปช่วยสนมเอกเร็วเข้าพะย่ะค่ะ ทางนี้กระหม่อมจัดการเอง
องค์รัชทายาทพยักหน้าและรีบวิ่งขึ้นไป
องค์รัชทายาทจองกูวอน:ไม่นะ สนมเอกของข้า คังกูรึม😭//รีบวิ่งไปพยุงสนมเอกที่นอนจมกองเลือด
สนมเอกคังกูรึม:ฝ่าบาทเพคะ//เลือดท่วมตัว
องค์รัชทายาทจองกูวอน:นี่เจ้าทำอะไรนางพระมเหสี นางปีศาจ
พระมเหสีอิมโซมี:หม่อมฉันแค่ลงโทษคนที่มันหมิ่นเกียรติราชวงศ์ตามพระประสงค์ของฮ่องเต้ก็เท่านั้นเพคะ
องค์รัชทายาทจองกูวอน:แก นางปีศาจ แกทำให้พระราชวังของฉันต้องย่อยยับ
องค์รัชทายาทจองกูวอน:และสนมเอก นางผู้ซึ่งข้ารักหมดใจ😭
พระมเหสีอิมโซมี:รักกับคนที่เล่นชู้กับองค์รักษ์ของข้างั้นหรอ ช่างน่าขัน
องค์รัชทายาทจองกูวอน:หุบปาก เน่าๆนั่นซะ
พระมเหสีอิมโซมี:พระองค์เลือกข้างหม่อมฉันดีกว่านะเพคะ ไม่งั้นจะมีจุดจบแบบนี้
สนมเอกคังกูรึม:ฝ่าบาทพาฮองเฮาหนีไปเถอะเพคะ ไม่ต้องห่วงหม่อมฉัน (กระอักเลือด)
พระมเหสีอิมโซมี:เมื่อกี้เจ้าว่ายังไงนะ พาองค์ฮองเฮาหนีงั้นหรอ ดูนี่//ปีศาจลากฮองเฮามา
องค์รัชทายาทจองกูวอน:เสด็จแม่!!
ฮองเฮาอิมชังมี:กูวอน! //ถูกมัด
สนมเอกคังกูรึม:ฮองเฮาเพคะ//สภาพสะบักสะบอม
ฮองเฮาอิมชังมี:แกทำอะไรคังกูรึมอี่นางปีศาจ
พระมเหสีอิมโซมี:หม่อมฉันไม่ได้ทำอะไรนะเพคะ องค์รักษ์ของหม่อมฉันต่างหาก
ฮองเฮาอิมชังมี:ไอ้พวกชั่วช้า 😡
พระมเหสีอิมโซมี:เพคะหม่อมฉันชั่วช้า แต่หม่อมฉันก็ไม่ได้ไปนรกก่อนก็แล้วกัน
พระมเหสีอิมโซมี:เล็ง!
องค์รักษ์ซอนแจเล็งธนู10ดอกมาที่ฮองเฮา
พระมเหสีอิมโซมี:จับองค์รัชทายาทไว้ ให้เขาดู
/คนของพระมเหสีเข้ามาจับองค์รัชทายาทไว้ และผลักกู
รึมออกไป
องค์รัชทายาทจองกูวอน:ปล่อยข้า!! สนมเอกๆ//พยายามคว้ามือสนมเอกแต่พระองค์ไม่มีแรงขัดขืนเนื่องจากต่อสู้กับปีศาจมานาน
คนของพระมเหสี:แล้วสนมเอกล่ะ
พระมเหสีอิมโซมี:ปล่อยไว้งั้นแหละเดี๋ยวก็ตายแล้ว
พระมเหสีอิมโซมี:ลาก่อนเพคะฮองเฮา//ฮองเฮาไม่พยายามขัดขืนเอาแต่จ้องตาไม่กระพริบ
องค์รัชทายาทจองกูวอน:ไม่นะเสด็จแม่!!
พระมเหสีอิมโซมี:ยิง
ธนูทั้ง10ดอกวิ่งมา เลือดไหล
พระมเหสีอิมโซมี:ข้านับถือเจ้าจริงๆเลยนะสนมเอก
ฮองเฮาอิมชังมี:คังกูรึม😭เจ้าเด็กโง่ //คังกูริมล้มฟุบลงพร้อมธนู10ดอกข้างหลัง
องค์รัชทายาทจองกูวอน:ไม่น้า!!!ไม่!!!!! ตะเกียกตะกายเข้าไปกอดคนรัก
สนมเอกคังกูรึม:ฝ่าบาทเพคะ อย่าทรงเสียพระทัยเลย หม่อมฉันขออภัยที่เป็นคนต่ำช้า
องค์รัชทายาทจองกูวอน:เจ้าไม่เคยเป็น
ฮองเฮาอิมชังมี:ลูกข้า😭
สนมเอกคังกูรึม:ข้าดีใจเหลือเกินที่ได้ยินองค์ฮองเฮาเรียกข้าว่าลูก😭 หากข้าได้กลับมาอีกครั้ง ขอข้ามีอำนาจเหนือพวกชั่วพวกนี้ ข้าจะกลับมาแก้แค้น มาทวงคนที่ข้ารักคืน ได้โปรดพญามังกรทอง ให้พวกเขาทั้งสองพระองค์และ
เสด็จพ่อปลอดภัย//สิ้นใจ
ฮองเฮาอิมชังมี:😭
องค์รัชทายาทจองกูวอน:ไม่!!!!!!!!!
นิยายแชทนะฮับ🙏
