สวัสดี…
ฉันชื่อ “น้ำฟ้า”
เป็นนักเรียนธรรมดาคนหนึ่ง
ไม่ได้เก่ง ไม่ได้เด่นอะไร
ถ้าให้พูดตรง ๆ
ก็เป็นคนที่มักจะถูกมองข้ามอยู่บ่อย ๆ
ฉันชอบใช้ชีวิตเงียบ ๆ
ชอบนั่งอยู่มุมห้อง
ชอบฟังเพลงมากกว่าพูดคุย
และไม่ค่อยกล้าเข้าไปทำความรู้จักกับใครก่อน
หลายคนอาจคิดว่าฉันหยิ่ง
แต่จริง ๆ แล้ว…
ฉันแค่ “ไม่กล้า”
ไม่กล้าคุย
ไม่กล้าเริ่มต้น
และไม่กล้าแม้แต่จะสบตานาน ๆ
จนกระทั่งวันหนึ่ง…
ชีวิตธรรมดาของฉัน
ก็เริ่มเปลี่ยนไป
เพียงเพราะฉัน “เผลอไปชอบใครบางคน”
____________________
วันนั้นเป็นวันธรรมดาเหมือนทุกวัน
ฉันเดินขึ้นบันไดไปยังชั้นเรียน
มือถือหนังสือแน่นเหมือนเคย
แล้วจู่ ๆ …ก็มีใครบางคนเดินสวนลงมา
มันเป็นแค่เสี้ยววินาที
ที่เราสบตากัน
แต่แค่นั้น…
หัวใจฉันก็เต้นแรงขึ้นแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ฉันรีบหลบสายตา
แล้วเดินผ่านไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แต่ในหัวของฉัน
กลับมีแต่ภาพของเขา
ตั้งแต่วันนั้น…
ฉันก็เริ่มสังเกตเห็นเขาบ่อยขึ้น
ไม่ใช่เพราะเขาอยู่ใกล้
แต่เพราะฉัน “มองหาเขาเอง”
ฉันเริ่มรู้ว่าเขาเป็นรุ่นพี่
เริ่มรู้ว่าเขาชอบอยู่กับเพื่อนกลุ่มไหน
ชอบไปนั่งตรงไหนในช่วงพัก
และโดยไม่รู้ตัว…
ฉันก็เริ่ม “เดินผ่านตรงนั้น” บ่อยขึ้น
เพื่อหวังว่า…
จะได้เห็นเขาอีกครั้ง
___________________
มันอาจฟังดูตลก
เพราะเขาไม่เคยรู้เลยว่า
มีคนคนหนึ่งกำลังพยายามเข้าไปอยู่ในสายตาของเขา
ฉันไม่เคยกล้าทัก
ไม่เคยกล้าคุย
ทำได้แค่แอบมอง…อยู่ไกล ๆ
บางครั้งก็แอบยิ้ม
เวลาที่เห็นเขาหัวเราะ
บางครั้งก็แอบเขิน
เวลาที่เขาเดินผ่านใกล้ ๆ
และบางครั้ง…
ก็แอบหวัง
ว่าเขาจะหันมามองฉันบ้าง
แค่ครั้งเดียวก็ยังดี
____________________
ฉันรู้ดีว่า
มันอาจจะเป็นแค่ความรู้สึกชั่วคราว
แค่ความประทับใจ
ที่เกิดขึ้นแล้วก็ผ่านไป
แต่ในตอนนั้น…
มันกลับเป็นสิ่งที่ทำให้ทุกวันของฉัน
มีความหมายขึ้นมา
แค่ได้เห็นเขา
แค่ได้อยู่ในที่เดียวกัน
มันก็พอแล้ว…สำหรับฉัน
💬•ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะค่าาาา💖😻
(คอมเม้นแสดงความคิดเห็นกันได้น่ะ)
