ในเมืองที่ไม่เคยหลับ…มีร้านหนึ่งที่ไม่ควรเปิดเข้าไป
“03:17”
นั่นคือเวลาที่ ร้านสะดวกซื้อหน้าปากซอย เปิดไฟเองทุกคืน
ทั้งที่ตอนกลางวันมันปิด…ปิดสนิทเหมือนถูกลืม
“คิน” เด็กม.ปลายธรรมดาๆ ที่นอนไม่ค่อยหลับ
ดันเห็นมันเข้าพอดี
คืนแรกเขาคิดว่าตาฝาด
คืนที่สอง…เขาเริ่มสงสัย
คืนที่สาม…เขาเดินเข้าไป
เสียงกระดิ่งดัง “กริ๊ง—”
ข้างในร้าน…เงียบกว่าที่ควรจะเป็น
ไม่มีเพลง ไม่มีพนักงาน มีแค่แสงไฟสีขาวซีดเหมือนโรงพยาบาล
แต่ของบนชั้นวาง…ไม่ปกติ
มีขวดน้ำเขียนว่า
“ดื่มแล้วลืมเรื่องที่เสียใจที่สุด”
มีขนมซองหนึ่งเขียนว่า
“กินแล้วเห็นอนาคต 10 วินาที”
มีนาฬิกาข้อมือที่ไม่มีเข็ม
แต่มีป้ายเล็กๆ ว่า
“ใส่แล้วเวลาจะหยุด…สำหรับคุณคนเดียว”
คินยืนมอง เหมือนหลุดเข้าไปในฝันที่ไม่ควรฝัน
“เลือกของให้ดีนะ”
เสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลัง
เขาหันไป—
มี “พนักงาน” ยืนอยู่ตรงเคาน์เตอร์
แต่สิ่งที่ผิดปกติคือ…
เงาของพนักงาน “ขยับช้ากว่าตัวจริง”
“ร้านนี้ขาย…อะไรกันแน่ครับ”
พนักงานยิ้มบางๆ
“ขายสิ่งที่คุณอยากแก้ไข”
คินหัวเราะแห้ง
“แล้วจ่ายเงินยังไง”
พนักงานตอบเรียบๆ
“จ่ายด้วยบางอย่างที่คุณมี…แต่ไม่เคยเห็นค่า”
คินเลือก “ขนมเห็นอนาคต 10 วินาที”
แค่ลอง…เขาคิดแบบนั้น
ทันทีที่ฉีกซอง—
โลกก็ กระตุก
ภาพตรงหน้าซ้อนกัน
เขาเห็นตัวเองเดินออกจากร้าน
แล้ว…โดนรถชน
“เฮ้ย—!”
ภาพหายไป
หัวใจเขาเต้นแรงเหมือนกลองรบ
“นั่นคือ…?”
“อนาคต” พนักงานตอบ
“คุณยังเปลี่ยนมันได้…ถ้าคุณเข้าใจมันเร็วพอ”
คินกลืนน้ำลาย
“ผมไม่เอาแล้ว คืนของได้ไหม”
พนักงานส่ายหน้า
“ซื้อแล้ว…คืนไม่ได้”
“แล้วผมต้องจ่ายอะไร”
พนักงานมองเขานิ่งๆ
ก่อนจะพูดประโยคที่ทำให้ทั้งร้านเย็นลง
“ความทรงจำหนึ่งวัน…ที่สำคัญที่สุดของคุณ”
คินหยุดนิ่ง
“วัน…ที่สำคัญที่สุด?”
ภาพในหัวเขาแล่นเร็ว
วันเกิด
วันแข่ง
วันเจอเพื่อน
หรือ…วันสุดท้ายที่เขาได้คุยกับคนที่เขารักที่สุด
“ถ้าผมไม่จ่ายล่ะ”
พนักงานยิ้ม
“งั้นคุณก็จะติดอยู่ในร้านนี้…ตอน 03:17 ตลอดไป”
เสียงนาฬิกาที่ไม่มีเข็มดัง “ติ๊ก…ติ๊ก…”
เวลาที่ไม่ควรเดิน
กำลังเดิน
คินมองขนมในมือ
มองประตู
มองเงาที่ขยับไม่ทัน
แล้วเขาก็เข้าใจ
ร้านนี้…ไม่ได้ขายของ
มัน “ทดสอบการเลือก”
คินเดินไปวางขนมไว้ที่เดิม
“ผมไม่เอาอะไรทั้งนั้น”
พนักงานเงียบไปชั่วครู่
ก่อนจะยิ้มกว้างขึ้น
“ฉลาดกว่าที่คิด”
ไฟในร้านกระพริบ
“งั้น…คุณก็ออกไปได้”
“กริ๊ง—”
ประตูเปิด
คินก้าวออกมา
ลมหายใจเขาหนักเหมือนเพิ่งหนีอะไรบางอย่างมา
เขามองนาฬิกา
03:18
ร้านด้านหลัง…ปิดสนิท
เหมือนไม่เคยมีอยู่
แต่เช้าวันต่อมา
มีบางอย่างหายไป
เขาจำไม่ได้ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น
จำไม่ได้ว่าทำไมถึงตื่นสาย
จำไม่ได้ว่าเขาเคยกลัวอะไรขนาดนั้น
แต่ในกระเป๋าเสื้อ…มีเศษซองขนมเล็กๆ
เขียนไว้ว่า
“คุณจ่ายไปแล้ว…โดยไม่รู้ตัว”
และคืนนั้น
03:17
ไฟร้าน…เปิดอีกครั้ง
เหมือนกำลังรอคนใหม่
หรือ…รอเขากลับไปอีกครั้ง
