คิมเป็นโอเมก้าที่มักทำของหล่น
สมุด ปากกา กุญแจหัวใจ—อันหลังนี่ไม่แน่ใจ
ส่วน เรย์ เป็นอัลฟ่าที่ชอบเก็บ
เก็บของ เก็บความรู้สึก และเก็บเรื่องเล็กๆ ของคนอื่นไว้ในใจ
ทั้งคู่เจอกันเพราะหนังสือเล่มเดียว
มันหล่นตรงบันได
คิมก้ม เรย์ก้ม
หัวชนกันพอดี
“ขอโทษ!” ทั้งสองพูดพร้อมกัน
แล้วก็เงียบ
ก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ
ตั้งแต่นั้น เรย์มักเดินข้างคิม
ไม่พูดมาก
แค่คอยเก็บของที่คิมทำหล่น
วันหนึ่งคิมถาม
“นายไม่เบื่อเหรอ ที่ต้องเก็บให้ตลอด”
เรย์ส่ายหน้า
“ไม่เลย ของบางอย่าง… หล่นเพราะมันอยากให้มีคนรับ”
คิมหน้าแดง
ไม่รู้เพราะอากาศ
หรือเพราะคำพูดนั้น
เย็นวันหนึ่ง คิมทำใจหล่นจริงๆ
เขาพูดเสียงเบา
“เราไม่ค่อยมั่นใจในตัวเองเลย”
เรย์หยุดเดิน
หันมามอง
แล้วพูดช้าๆ ชัดๆ
“งั้นเราขอเก็บความมั่นใจนั้นไว้ให้
จนกว่านายจะพร้อมถือมันเอง”
คิมยิ้ม
ยิ้มแบบที่ไม่ต้องรีบเก็บอะไรอีก
เพราะครั้งนี้
เขาไม่ได้เดินคนเดียว 🤍
