นี่เป็นเรื่องราวของเพื่อนที่โรงเรียนของผม ในวันนึงที่โรงเรียนเพื่อนของผมเธอเป็นเด็กนาฏศิลป์ทำให้ต้องอยู่ซ้อมตอนเย็น ซึ่งในวันนั้นคุณครูพาเธอลงมาซ้อมด้านล่าง ซึ่งด้วยความที่ครูไว้ใจจึงให้เธอไปหยิบของบนห้องนาฏศิลป์ และเมื่อเธอขึ้นไปถึงแน่นอนว่าห้องนาฏศิลป์ต้องไม่มีคนอยู่และถูกล็อคเอาไว้ แต่น่าแปลกที่เมื่อเธอไปถึงกลับเห็นแสงไฟและเงาผู้หญิงผมยาวสวมชุดนางรำสีเขียวอ่อนกำลังรำอย่างสง่าฃามอยู่ในตอนนั้นเหมือนเธอตกอยู่ในภวัง ซึ่งโชคดีที่ตอนนั้นผมเดินผ่านมาและได้เอ่ยทักเธอทำให้เธอได้สติกับสิ่งเธอจ้องอยู่ แล้วเมื่อเธอหันไปอีกทีไฟก็ดับลงและผู้หญิงชุดไทยก็หายไป ผมได้ถามเธออกไปว่าจ้องอะไรอยู่เธอจึงเล่าให้ผมฟังเมื่อผมได้ฟังก็ไม่เชื่อ จึงพาเธอหยิบของและลงไปพร้อมกันแต่ระหว่างเดินลงไปก็ได้ยินเสียง ปึ่ง!!! และดนตรีไทยก็บรรเลงขึ้นทั้งที่บนตึกมีเพียงเราสองคนที่อยู่ด้านบนเท่านั้น แล้วใครบรรเลงเพลง? พวกเราได้เล่าเรื่องนี้ให้กับคุณครูที่สอนนาฏศิลป์ ครูจึงบอกว่าทำไมไม่ไหว้ก่อนล่ะ ทำให้พวกเราได้แต่นิ่งเงียบและเก็บความสงสัยเอาไว้ว่าเกิดอะไรขึ้นในห้องนั้นกันแน่
