NovelToon NovelToon

ตกหลุมรักนายหัวชมพู(4P)

EP.1

คำเตือน เนื้อหาในเรื่องมีทั้งคำหยาบ และการมีเพศสัมพันธ์
โปรดปั่นจักรยานเวลาอ่านด้วยนะจ้ะ
___
ในตอนเย็นของวันที่แสนสดใส
พนักงานแต่ละคน เริ่มเก็บของของตัวเอง เตรียมที่จะกลับบ้าน
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
//ฮัมเพลงไปเก็บของไป
แบร์(พนักงานในร้าน)
แบร์(พนักงานในร้าน)
แหม่~ พอใกล้กลับแล้วอารมณ์ดีเชียวนะ
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
ก็ทำงานเหนื่อยๆมาตั้งนาน ยืนจนขาแทบจะไม่มีความรู้สึก พอถึงเวลากลับบ้านก็ต้องดีใจหน่อยสิครับเจ้
แบร์(พนักงานในร้าน)
แบร์(พนักงานในร้าน)
ก็แกเล่นยืนนานหลายชั่วโมงก็ต้องปวดเป็นธรรมดา พอบอกให้สลับคนก็ไม่สลับ
แบร์(พนักงานในร้าน)
แบร์(พนักงานในร้าน)
สุดท้ายก็บ่นปวดขา ไม่รู้ว่าคนโง่หรือควายกันแน่
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
ก็ตอนนั้นมันไม่ปวดนี่นา พึ่งมารู้สึกตอนใกล้ปิดร้านนี่แหล่ะเจ้
แบร์(พนักงานในร้าน)
แบร์(พนักงานในร้าน)
จร้าๆ เอาที่แกสบายใจ ทีหลังก็อย่าประมาทหลาย ส่วนกุญแจร้านเจ้วางไว้บนโต๊ะ ไปหยิบเองเด้อ
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
วันนี้ผมปิดร้านอีกแล้วหรอเจ้!!
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
ผมปิดร้านมา10วันติดแล้วนะเจ้
แบร์(พนักงานในร้าน)
แบร์(พนักงานในร้าน)
ปิดๆไปเถอะอย่าบ่นเยอะ
แบร์(พนักงานในร้าน)
แบร์(พนักงานในร้าน)
เจ้ไปละ//เดินออกจากร้าน
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
อีเจ้ มาช่วยกันก่อนนนน!!//ตะโกนตามหลัง
แบร์(พนักงานในร้าน)
แบร์(พนักงานในร้าน)
//หายไปแร้วว
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
เห้อ อีเจ้เวร
พีช(พนักงานในร้าน)
พีช(พนักงานในร้าน)
เป็นอะไรหรอพัท?//เดินมาหาพัท
พีช(พนักงานในร้าน)
พีช(พนักงานในร้าน)
ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายกับเจ้แบร์ดังเชียว นึกว่าจะตบกันแล้ว
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
ก็เจ้แกให้เราปิดร้านอีกแล้วอ่าา
พีช(พนักงานในร้าน)
พีช(พนักงานในร้าน)
แกอาจจะมีธุระก็ได้ เลยรีบ
ลิลิน(พนักงานในร้าน)
ลิลิน(พนักงานในร้าน)
อย่าไปคงอย่าไปเครียด//จับไหล่พัทจากด้านหลัง
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
อีเหี้ย!!//สะดุ้ง
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
อีลิน กูตกใจหมด//ตีไหล่ลิลิน
ลิลิน(พนักงานในร้าน)
ลิลิน(พนักงานในร้าน)
5555
พีช(พนักงานในร้าน)
พีช(พนักงานในร้าน)
เรากลับก่อนนะพัท บาย~//เดินออกจากร้าน
ลิลิน(พนักงานในร้าน)
ลิลิน(พนักงานในร้าน)
ไปด้วยๆๆๆ//รีบวิ่งตามพีช
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
เดี๋ยว พวกมึงอยุ่กับกูก่อน!!!//ตะโกนตามหลัง
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
....
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
อีพวกเหี้ย
หลังจากนั้นนายเอกก็เก็บของและจัดของนิดหน่อย
โชคยังดีที่คนอื่นๆทำความสะอาดให้แล้ว
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
//กำลังจัดของเพลินๆ
ด้วยความที่เริ่มดึกและพัทจัดของอยู่คนเดียว เลยทำให้บรรยากาศน่ากลัวนิดหน่อย
อยู่ดีๆ พัทก็รู้สึกว่ามีใครบางคน อยู่ข้างหลัง
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
//พยายามไม่สนใจ
จนกระทั่งอยู่ดีๆ เขาก็รู้สึกว่ามีมือกำลังจะจับเขา
ในตอนนี้ พัทไม่ได้กลัวผีเลยสักนิด แต่กลัวโจรมากกว่า
เขาเลยคิดว่า อย่างน้อยถ้าหันไปแล้วต่อยก็น่าจะหลบได้
พัทเลยหันไปข้าหลังแล้วต่อยทันที
หมับ!!
แต่คนที่อยู่ข้างหน้านั้นจับมือของเขาทัน
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ใจเย็นๆ กูเอง//จับมือพัท
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
อีตะวัน อีเหี้ย มาไม่ให้สุ่มให้เสียงนะมึง
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
โทดๆ กูอยากแกล้งมึงนิน่า
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
ถ้าแกล้งอีกกูเตะไข่มึงแน่
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ขอโทษค้าบ//กอดพัท
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
เห้อ//ลูบหัวตะวัน
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
พัท จะกลับยัง//เดินมาหาพัท
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
เก็บของเสร็จพอดีครับพี่ริน ฝากหยิบกุญแจที่โต๊ะตรงนั้นด้วยนะพี่
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
อืม//หยิบกุญแจมา
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
อีตะวัน มึงปล่อยกูก่อนดิ//พยายามผลักตะวันออก
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
กูไม่ปล่อย ขอกอดต่ออีกนิดนะ//กอดแน่นขึ้น
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
//ดึงตะวันออกจากพัท
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
อีพี่ริน ปล่อยกู!!!//ดิ้น
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
พัท ช่วยกูด้วย//ส่งสายตาอ้อนวอน
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
อ่ะๆ พี่รินปล่อยมัน
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
//ปล่อยตะวัน
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
พัททท~//กอดพัท
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
เห้อ พี่ไปเอารถมาหน้าร้านเลย
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
อืม//เดินออกจากร้าน
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
เหนื่อยหรอ หือ?//ลูบหลังตะวัน
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
อืม อยากกอดพัท//ซุกคอพัท
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
(พัทต้องหวั่นไหวแน่ๆ อิอิ)//ยิ้มร้าย
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
(ทำไมมันไม่เก็บไว้ไปกอดแม่มันวะ กอดกูทำไหมเนี่ย)
ปี้ดๆ(เสียงบีบแตร)
คิริน:มาขึ้นรถได้แล้ว
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
ป่ะ ไปนั่งรถ//เดินลากตะวันออกจากร้าน
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
//ยอมโดนพัทลาก
___
เปิดเรื่องมาก็หวานแล้ว อิอิ
เค้าไม่ได้แต่งนิยายนานแล้ว พอกลับมาแต่งก็มีไฟขึ้นมาหน่อย
หวังว่าทุกคนจะชอบนะคะ มุจุ(⁠◍⁠•⁠ᴗ⁠•⁠◍⁠)

EP.2

___
ตอนกลางคืน
ในหอพักแห่งนึง
ตะวันเดินเข้าห้องพักของตัวเองพร้อมกับคิริน
และก่อนที่พวกเขาจะกลับมาถึงห้องพัก พัทก็ไม่ลืมที่จะซื้ออาหารมากินด้วย
ส่วนตะวันนั้นไม่ได้อยู่กับพวกเขา
แม้ตะวันอยากจะย้ายมาอยู่กับพัท แต่คิรินก็ไม่ยอมให้มาอยู่ด้วย
เพราะคิรินนั้นเป็นรูมเมทของพัท ซึ่งพัทตั้งคติประจำใจไว้ว่า"ใครจะมาอยู่ รูมเมทกูต้องรู้ด้วย"
ด้วยความที่คิรินไม่ยอม พัทก็ช่วยอะไรไม่ได้
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
//วางถุงกับข้าวไว้บนโต๊ะอาหาร
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
พี่รินจะกินเลยมั้ยครับ ผมจะได้เทใส่จานให้
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
ยังไม่ต้อง เดี๋ยวพี่ไปอาบน้ำก่อน แล้วค่อยกินพร้อมกัน
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
แต่ผมหิวแล้วอ่า//เบะปาก
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
งั้นกินขนมของพี่ก็ได้ เดี๋ยวพี่ค่อยซื้อใหม่เอา
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
ขอบคุณคร้าบเสี่ย~//ยิ้ม
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
หึหึ
คิรินหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนที่จะเดินเข้าห้องน้ำไป
และพัทก็นั่งกินขนมของคิรินอย่างสบายใจ
จนผ่านไปซักพัก คิรินจึงออกมาจากห้องน้ำ
พัทจึงเข้าไปอาบน้ำต่อ
ผ่านไป10กว่านาทีพัทก็อาบน้ำเสร็จ
และเขาพร้อมมากๆที่จะกินข้าวเย็น(ที่กินตอนดึก)แล้วด้วย
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
จะดูทีวีมั้ย พี่จะเปิดให้
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
ก็ดีนะครับ
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
เอาอะไร หนังสั้น ละครคุณธรรมหรืออะไร?
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
ดูโพนี่ครับ
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
โตขนาดนี้แล้วจะดูโพนี่จริงดิ?
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
ไม่อ่ะ ผมแต่พูดเฉยๆ
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
เอ้า
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
งั้นดูวงบัสครับพี่
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
อืม เค
หลังจากนั้น คิรินก็เปิดเพลงวงบัสให้พัทฟัง แล้วก็กินอาหารกันไปด้วย
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
เอเอน่ารักมาก กรี้ดๆ><
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
อืม ก็น่ารักดี
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
แต่น้องพัทน่ารักกว่า//พูดเบาลง
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
หึ?
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
อะไรนะพี่ริน ผมได้ยินไม่ชัดอ่ะ
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
ป่าว ไม่มีอะไรๆ กินต่อเถอะ
หลังพูดจบคิรินก็กินอาหารต่อ
โดยที่พัทยังคงสงสัยในสิ่งที่คิรินพูด
ซึ่งพัทนั้นไม่ได้ยินชัดหรอกว่าคิรินพูดอะไร รู้แค่อะไรน่ารักนี่แหล่ะ
แต่พัทก็ไม่ได้ใส่ใจ แล้วก็กินอาหารต่อ พร้อมกับวีดเอเอ อย่างสุดใจ
และพัทก็ไม่ได้สังเกตุคิรินเลย
ว่าหน้าของคิรินนั้น แดงจนแทบจะเป็นมะเขือเทศแล้ว
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
(นี่กูพูดบ้าอะไรลงไป ถ้าความแตกขึ้นมาจะทำยังไงวะ ฮืออ)
แต่คิรินก็ตั้งสติแล้วก็กลับมาปกติได้(แม้ว่าหน้าจะแดงอยู่นิดหน่อยก็เถอะ)
พอทั้งคู่กินกันเสร็จ พัทก็อาสาเอาจานไปล้างให้
ในขณะที่พัทล้างจาน คิรินก็แอบมองพัทอยู่ห่างๆ
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
ไอ่พัท พี่นอนก่อนนะ อย่าลืมปิดไฟด้วย
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
ครับพี่แว่น~
คิรินหัวเราะออกมาเล็กน้อยก่อนจะเข้าห้องนอนของตัวเอง
หลังจากที่พัทล้างจานเสร็จ เขาก็ถูบ้าน ให้ก็เตรียมตัวเข้านอน
ซึ่งเขาก็ไม่ลืมที่จะบอกฝันดีพี่คิรินในทุกวัน(บางวันก็ลืม)
แล้วพัทก็เข้านอนตามปกติ
โดยที่ยังสงสัยคำที่คิรินพูดออกมาไม่หาย
___

EP.3

___
เช้าวันถัดไปอันสดใส
พัทตื่นตั้งแต่ตี5เพื่อมาทำความสะอาดบ้าน
ซึ่งเขาก็ไม่ได้อยากทำเท่าไหร่และเขาก็ติดนิสัยตื่นเช้ามาตั้งแต่เด็ก
ทำให้พัทที่ต้องตื่นแต่เช้าก็ไม่มีอะไรทำ ยกเว้นจะทำความสะอาดบ้าน
และในขณะที่พัทกำลังกวาดบ้าน จู่ๆ ก็มีเสียงกริ่งประตูดังขึ้น
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
ใครอ่ะ!!
พัทตะโกนถามอีกฝ่ายที่อยู่หน้าประตู แต่กลับไม่มีเสียงตอบกลับ
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
(คงมีคนมากดเล่นล่ะมั้ง)
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
(แต่ ลองส่องตาแมวดูดีกว่า)
พัทเลยเดินไปที่หน้าประตู เพื่อที่จะส่องตาแมว หาคนที่กดกริ่งห้องเขา
แล้วพัทก็เห็น ผู้ชายคนหนึ่ง ใส่เสื้อฮู้ดแขนยาวสีดำ ใส่แมสสีดำ ทำให้เขามองหน้าไม่ชัด และในมือก็ถืออะไรบางอย่าง
พัทเริ่มใจไม่ดีเลยคิดที่จะไม่เปิด
แต่ด้วยความสับเพร่าของเขา เท้าของเขาสะดุดขวดอะไรบางอย่าง ทำให้เขาล้มลงตรงห้องครัว หัวเขาฟาดกับกำแพง
ในระหว่างที่พัทกำลังนอนดิ้นด้วยความเจ็บ(แต่กรี้ดไม่ได้)
จู่ๆ ประตูก็เปิดออก
คนที่อยู่หน้าประตูพุ่งเข้ามาหาพัททันที
ในตอนนั้น พัทที่พึ่งจะรู้ตัวว่าอีกฝ่ายเข้ามาข้างในแล้ว เขาก็ตกใจสุดขีด
พัทจึงหลับตาปี๋เพราะไม่กล้ามองคนตรงหน้า
แต่คนตรงหน้านั้น กลับไม่ใช่คนร้าย
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
พัท เป็นอะไรรึป่าว!!//ตื่นตระหนก
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
เจ็บมากมั้ย ให้กูพาไปโรงบาลป่ะ!?
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
...
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
ห้ะ
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
กะ..กูไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
จะไม่เป็นไรได้ไง เลือดออกซะขนาดนี้ กูเป็นห่วงนะเว้ย!!
พัทนั่งน้ำตาคลอ ที่เห็นว่าเพื่อนสนิทของตัวเองบาดเจ็บร้ายแรง
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
กูไม่ได้เลือกออกซะหน่อย อีกอย่างกูแค่ล้มจนช้ำนิดหน่อยแค่นั้นเอง
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
แล้วที่เท้าล่ะ!?
สิ้นคำพูดของตะวัน พัทก็ก้มลงไปมองเท้าของตัวเองทันที แต่เขาก็ไม่รู้สึกตกใจหรือเจ็บเท้าเลย
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
อ๋อ กูสะดุดขวดน้ำที่พี่รินผสมสีให้เหมือนเลือดอ่ะ
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ห๊า???
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
พอดีมันใกล้วันเกิดเจ้แบร์แล้วไง
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
แต่กูโง่ไปหน่อยเลยสดุดแล้วฝาน่าจะหลุดน้ำเลยเลอะตีนกู
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
แต่มันตกลงมาตอนไหนก็ไม่รู้
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ค่อยโล่ง อกไปที กูกลัวมากเลยนะว่ามึงจะต้องเข้าโรงพยาบาลรึป่าว
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
เป็นห่วงกูขนาดนั้นเลยหรอ?
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
อืม ใช่สิ กูเป็นห่วงมึงมากๆๆๆเลยนะ//น้ำตาคลอ
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
โอ๋~ มาๆกอดๆ//อ้าแขนรอรับกอดจากตะวัน
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
อื้อ..//กอดพัท
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
ว่าแต่ มึงเข้ามาในห้องพักกูได้ไง?
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
อะ..เอ่อ..
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
คือว่า..
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
กูเดารหัสมั่วๆอ่ะ แล้วแม่งถูก..จริงๆนะ//เลิ่กลั่ก
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
เออๆ เชื่อก็ได้
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
//เหลือบมองไปเห็นใครบางคนที่ยืนอยู่ข้างหลังตะวัน
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
อ่าว พี่ริน ตื่นมาตั้งแต่เมื่อไรครับเนี่ย
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
พี่ได้ยินเสียงเหมือนคนล้มน่ะ พี่เลยตื่น
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
พอพี่กำลังจะออกมาพี่ได้ยินเสียงไอ่ตะวันพี่เลยคิดว่าน้องไม่น่าเป็นอะไร
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
งั้น พี่ไปอาบน้ำละ
พูดจบคิรินก็เดินเข้าห้องน้ำ ปล่อยให้พัทกับตะวันอยู่ด้วยกัน2คน
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
เดี๋ยวครับพี่ริน ผมขอล้างเท้าก่อน
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
หือ ล้างทำไม?
คิรินมองเท้าของพัทจึงไปพบว่า มีน้ำสีแดงติดอยู่ที่เท้าของพัทเต็มเลย
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
น้องพัท เลือดไหลหรอ?
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
ไม่ใช่ครับพี่ ผมแค่สะดุดน้ำเลือดที่พี่ผสมไว้เฉยๆ
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
...
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
พี่อุตส่าห์ผสมตั้งนาน//เบะปาก
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
ผมขอโทษครับพี่ ทีหลังผมจะระวังตัวมากกว่านี้ ให้อภัยผมเถอะน้าาา//จับมือคิริน
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
....
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
อืม พี่ไม่โกรธ
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
เย่~
พัทก็รีบล้างเท้าที่เปื้อนสีจนสะอาด แล้วรีบออกจากห้องน้ำเพื่อให้คิรินได้อาบน้ำ
แต่เขาไม่รู้เลยว่า ที่เขาจับมือคิรินนั้น ทำให้คิรินหน้าแดง
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ทีนี้ กูก็ได้อยู่กับมึงแค่2คนแล้ว//ดีใจ
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
ดีใจทำไม มึงจะทำไรกู?
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ทำอะไรน่ะหรอ..?
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
เดี๋ยวก็รู้:)
ตะวันยิ้มออกมาแบบมีเลศนัย ทำให้พัทขนลุกแปลกๆ
แล้วตะวันก็ลากพัทเข้าห้องนอนของพัท
แล้วทั้งสองคนก็...
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
อ้าส์...ไอ่ตะวัน ปล่อยกู//ดิ้น
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ทำไมกูต้องปล่อยมึง//ทำเร็วกว่าเดิม
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
อื้อส์...กูไม่ไหว...อ้าส์!?//ดิ้น
ใจเย็น อย่าพึ่งคิดไปไกล ทั้ง2ไม่ได้ทำสิ่งที่คุณคิดเลย
เพราะพวกเขาแค่...
เล่นจักจี้กันแค่นี้เอง
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
5555 ไอ่ตะวัน กูบอกให้ปล่อยไง อ้ะส์!!
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
//จักจี้เอวพัท
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
5555 โอ้ย พอแล้ว 555
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
อึก...พอได้แล้ว กูไม่ไหวแล้ว อ้าส์!?//น้ำตาคลอ
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
พอก็พอ กำลังมันส์เลย
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
มึงมันส์คนเดียวอ่ะดิ กูหายใจไม่ทัน
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ก็กูชอบเสียงแบบนั้นของมึงนิน่า อยากฟังอีก
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
?
พัท(นายเอก)
พัท(นายเอก)
เสียงแบบไหน
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ก็..เสียงคร-
พัท พี่อาบเสร็จแล้ว!!
เสียงของคิรินตะโกนเรียกพัทให้ไปอาบน้ำ ขัดจังหวะการพูของตะวัน พัทจึงไม่รอฟังคำตอบแล้วเดินไปอาบน้ำต่อทันที
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
//เดินเข้ามาหาตะวัน
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
มึงทำอะไรกับพัท//จับคอเสื้อตะวัน
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ใจเย็นพี่ชาย ผมแค่เล่นจักจี้แค่นั้นเอง
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
อีกอย่าง พี่ก็น่าจะอยากทำแบบนี้กับพัทใช่มั้ยล่ะ?
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
คะ...ใครอยากทำ พี่ไม่ได้อยากทำ//หันหน้าหนี
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
อ้าว พี่ไม่อยากจับเอวนุ่มๆที่เล็กกะทัดรัดของพัทหรอครับ?
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
เเถมเวลาหัวเราะยังมีเสียงครางน่ารักๆของพัทแทรกขึ้นมาด้วยนะครับ
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ผมว่า พี่น่าจะลองดูนะครับ ถ้าพี่ทำแล้วเนี่ยพี่จะต้องติดใจแน่นอนครับ อิอิ
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
ไอ่เด็กนี่!!//ปล่อยคอเสื้อตะวัน
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
คิริน(พระเอกรุ่นพี่)
พูดจาบ้าบอ ใครจะอยากลองทำกัน(อยากทำสัสๆเลยโว้ย)//หน้าแดง
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ขนาดผม ผมยังอยากที่จะทำอีกเลย
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
ตะวัน(พระเอกรุ่นเพื่อน)
แล้วก็ อยากทำให้พัทเนี่ยครางชื่อผมด้วย :)
และใช่ ครางชื่อผมในความหมายของตะวันก็คือมีเพศสัมพันธ์กับพัทนั้นแหล่ะ
แต่เหมือนว่าคิรินจะรับความทะลึ่งของตะวันไม่ไหวทำให้เขารีบวิ่งออกจากห้องนอนของพัทไปห้องนอนเขาทันที
ผ่านไปสักพัก พัทก็อาบน้ำเสร็จ
คิรินเลยจะออกไปซื้ออาหารมาให้
แต่พัทก็ขอไปด้วย ตะวันเลยติดรถไปด้วยอีกคน
ทั้ง3คนจึงได้ไปที่ห้างดังห้างนึง เพื่อซื้ออาหาร
___

เพื่อวิธีการเล่นเพิ่มโปรดดาวน์โหลดMangatoon APP!

novel PDF download
NovelToon
เปิดประตูต่างภพ
เพื่อวิธีการเล่นเพิ่มโปรดดาวน์โหลดMangatoon APP!