ความดีที่ไม่เห็นค่า

เป็นเรื่องราวของเด็กม.ปลายคนหนึ่งที่เป็นคนไม่ได้เก่งอะไรเกิดมาในครอบครัวที่ไม่ได้ร่ำรวย พอมีพอกินเค้าคนนั้นได้มีความอัดอั้นที่บอกใครแล้วก้ไม่มีคนเข้าใจหรือใส่ใจให้คำแนะนำมีแต่คนเห็นว่าเค้าไม่เอาถ่านหร

นานแล้วนานที่ไม่ได้เจอ

คิดถึงอดีตจังแต่ย้อนกลับไปไม่ได้ แต่ก่อนสนิทกันมากเหมือนเดิมทุกอย่างแค่สนิทน้อยลงเท่านั้นเอง ฝากถึงอนาคต ตอนนี้เป็นไงบ้างว่ะ ไหวมั้ย เหนื่อยรึเปล่า ตอนนี้มึงคงมีเพื่อนใหม่แล้วส่วนกุนะสบายดี กูไม่รู้ห

3เสือเพื่อนสนิท

จะไม่ให้ชื่อ3เสือได้ไง คนที่หนึ่งไอเสือเป็นคนพูดมากแถมยังโครตมึนเลยเมื่อวานก่อนมันไปแหย่รังแตนมามันเลยโดดต่อย ส่วนคนที่สองพยัคฆ์จะนิ่งไปหน่อยแต่ใจดีมากเป็นคนพูดน้อยจะใช้สมองมากกว่าเพื่อน เจ้าเล่ห์ คนท

ต้องรักใต้คมเขี้ยว

ภายในห้องนอนของลูคัสยังคงเงียบสงบ มีเพียงแสงจันทร์สีเงินที่สาดผ่านหน้าต่างสูงเข้ามาผสมกับแสงโคมไฟสีอุ่นภายในห้อง ทำให้บรรยากาศทั้งห้องดูนุ่มนวลและเงียบงันราวกับโลกภายนอกถูกตัดขาดไปชั่วคราว ร่างของ ต้

แผนช่วยจีบของเขตแดน

ใต้หล้านั่งคิดหนักว่าจะจีบซอยังไงดี จนเขตแดนตบไหล่แล้วกระซิบ “ตอนเย็นมึงซื้อชาไปให้ แล้วชวนเดินกลับด้วยกัน โคตรโรแมนติก” ใต้หล้าพยักหน้าทันที ทั้งสองรีบไปดักรอหน้าตึกตอนเย็น แต่ก็ไม่มาสักที ทว่าคนที่เ

ความคลั่งรักของใต้หล้า

กลางดึกเขตแดนนอนหลับสนิทอยู่ดีๆ แต่โทรศัพท์ดันสั่นพร้อมเสียงแจ้งเตือนดังรัวไม่หยุด เขาหงุดหงิดคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาดูทั้งตาปรือ แชทที่เด้งขึ้นมาคือ ใต้หล้า ที่ส่งมารัวเป็นสิบข้อความ “กูคุยงานกับซอแล้วบอก

ก็ไม่ได้หึงนะ

รุ่นน้องคนหนึ่งเข้ามาขอให้ซอช่วยตอบแบบสอบถามโครงงาน พร้อมยืนอธิบายใกล้จนแทบชิดไหล่ ใต้หล้าที่เห็นจากอีกฝั่งเงียบไป สายตาจับอยู่ที่สองคนนั้นไม่ยอมละ เขตแดนสังเกตท่าทีก็ยิ้มมุมปาก “หึงเขา?” ใต้หล้าพึมพ

แก้โจทย์หน้ากระดาน

ซอลุกไปแก้โจทย์บนกระดานตามที่ครูเรียก แต่ยืนคิดอยู่นานก็ยังเขียนต่อไม่ได้ ครูจึงมองรอบห้องแล้วบอกให้หาเพื่อนขึ้นมาช่วย ใต้หล้าเลยยกมืออาสาทันที เขาเดินขึ้นไปเขียนคำตอบต่อจนโจทย์ถูกแก้สำเร็จ พอหันกลับม

ไม่เริ่ด

เขตแดนเล่าเรื่องของไอรีนที่ชอบทำตัวแปลกๆน่าขนลุกตามที่ไนท์เล่า ใต้หล้าฟังแล้วเลิกคิ้วนิดๆ ก่อนส่ายหน้าเบาๆ “ไม่เริ่ดว่ะ” เขาพูดเรียบๆ เขตแดนพยักหน้าตามทันที “เออ ไม่เริ่ดจริง” ทั้งคู่มองหน้ากันก่อนจ

ไม่เข้าใจ

ซอนั่งอ่านข้อมูลที่ตัวเองหามาก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อยเหมือนไม่เข้าใจ เขาเงยหน้ามองใต้หล้าที่นั่งอยู่ข้างๆแล้วยื่นโทรศัพท์ไปให้ดู “ตรงนี้…มันหมายความว่ายังไง” ใต้หล้ารับมาดูใกล้ๆก่อนจะขยับเข้าไปนั่งชิดขึ

ดูหนังด้วยกัน

ใต้หล้ากับซอนั่งดู Hereditary อยู่ด้วยกัน แสงจากจอสะท้อนใบหน้าที่พยายามนิ่งของใต้หล้า พอถึงฉากหลอนหนักๆ เขาก็เผลอเกร็งมือแน่น แต่ยังทำเป็นมองเฉยๆ ซอเหลือบมองเล็กน้อย เห็นอีกฝ่ายนั่งตัวแข็งก็หลุดยิ้มบา

พ่อหนุ่มคลั่งรัก

เขตแดนนั่งทำงานกับธาราอยู่เงียบๆ ก่อนที่โทรศัพท์จะสั่นจากข้อความของใต้หล้าที่ส่งมารัวๆ พอเปิดอ่านก็เจอแต่เรื่องซอเต็มไปหมดจนต้องเลื่อนดูยาว ธาราเหลือบตามองแล้วถามขำๆ “คลั่งรักไปไหม” เขตแดนยิ้มมุมปาก

ไดอารี่

เมื่อเขตแดนอ่านไดอารี่จบอย่างละเอียดเขาก็หันไดอารี่มาแซวทันที “มึงชอบถึงขั้นเขียนใส่ไดอารี่เลยเหรอวะ คลั่งรักจัด” ใต้หล้ายิ้มก่อนจะตอบแบบเขินๆ “ก็…มันอยากเขียนอ่ะ” เขาพูดเสียงเบาลงอย่างชัดเจน เขตแดน

ศาลเก่าที่ไม่เคยมีมาก่อน

คืนฝนตกหนัก เสียงฟ้าร้องดังเป็นระยะ “นนท์” ต้องรีบปั่นจักรยานกลับบ้านเพราะดึกมากแล้ว ถนนลูกรังเปียกแฉะและเงียบผิดปกติ ไม่มีแม้แต่เสียงหมาเห่า ระหว่างทาง เขาเห็น “ศาลไม้เก่า” ตั้งอยู่ข้างทาง ทั้งที่จำไ